Angst … is een illusie en heeft geen poot om op te staan (70)

Angst … is slechts een illusie en heeft geen poot om op te staan.

Angst

 

 

 

Mogelijk denk jij daar anders over, omdat je angst daadwerkelijk ervaart. Het kan op je adem trappen en je aan de grond nagelen!!! Angst om iets te verliezen …

 

 

 

 

Angst

 

 

 

Je gelooft dat angst werkelijkheid is, omdat angst in staat is je totaal te verlammen. Het kan ook héél anders.

 

 

 

Angst is een gevoel

 

Verdriet, blijheid, woede, ergernis, teleurstelling, dankbaarheid … zoals honderden andere, het zijn allemaal gevoelens. Hoe weet je nu dat je het over een gevoel hebt? Het is zó eenvoudig!

Elke zin die je begint met:  “ik ben …”  of  “ik voel me …”  wordt steeds gevolgd door een gevoel.

Probeer het even uit: ik ben:

  • verdrietig
  • blij
  • woedend
  • teleurgesteld
  • dankbaar
  • angstig

Een gevoel zegt iets over jou en kan nooit door een ander kwalijk genomen worden. Het kan nooit als een verwijt gebruikt worden, waardoor een ander zich aangesproken zou kunnen voelen. Je kan een ander nooit de schuld geven van wat jij voelt.

Jij bepaalt –  in elke omstandigheid van je leven – hoe jij over iets of iemand denkt. Dit is je eigen vrije keuze. Iemand anders is nooit verantwoordelijk voor jouw gedachten.

Gedachten zijn vrij: zie blog 42

Daarin beschreef ik het zeer uitgebreid.

Je kan maar een gevoel ervaren wanneer er eerst een gedachte is: de bestelbon, weet je nog?

 

Angst kán als realiteit ervaren worden

 

Wanneer jij je in een reële en benarde situatie bevindt, kan angst je rubberen knieën geven.

Stel: Je bent op reis en tijdens een geleide tocht moet je over een hangbrug of een touwconstructie van de ene bergtop naar de andere. Je kijkt in een diepe ravijn, met een kolkende rivier daar ergens beneden. Het is de enige mogelijkheid. Omkeren kan niet. Op dat moment is je angst gegrond. Het hele gevaarte schommelt om zeeziek van te worden.

Angst

 

 

Dan is je angst realiteit, het neemt je vrijheid weg.

Maar geef toe, hoe vaak was je in je leven genoodzaakt om op deze manier over te steken???

 

 

Angst

 

 

Of bij het asfalteren van je straat, schuif je uit en komt in de hete asfalt onder de gigantische wel terecht. Niemand zag het, ook de bestuurde van de wel niet: dàn mag je gillen van angst!!! Je angst is dan weer realiteit!

 

 

Maar geef toe, hoe vaak ben je in je leven al zo ongelukkig uitgegleden, dat je leven ervan af hing?

Of een gewapende overval en er wordt een pistool op je gericht.

Maar geef toe, dit behoort niet tot je dagelijkse gebeurtenissen.

Wanneer je de omstandigheden niet in de hand hebt, ga je vanuit ‘machteloosheid’ angst ervaren.

 

Angst ontstaat wanneer een behoefte mogelijk niet ingelost wordt.

 

Dit kan zijn: nood aan zekerheid, geschonden vertrouwen, verwachtingen, je geluk laten afhangen van anderen, negatief zelfbeeld, juiste keuze gemaakt?

Wanneer je steeds met je gedachten in de toekomst zit, is de kans zeer groot dat angst binnensluipt. Je zet eigenlijk de deur op een kier. Je voedt je angst. Het worden hersenspinselen, die hun eigen leven gaan leiden en het ergste scenario komt eerst! Je doorleeft een illusie. Iets wat er nog niet is en misschien nooit werkelijkheid wordt, vormt de basis van je beleving.

Zolang je een behoefte koestert, een verlangen hebt, iets wilt hebben dat er niet is en dit als een tekort gaat ervaren, geef je je gedachten de kans om eerst vrees en dan angst toe te laten. Is: “ik vrees dat mijn wens nooit zal uitkomen”, ooit in je opgekomen? Hoe harder je je voor iets inspande, hoe verder ‘het gegeerde’ zich van je verwijderde: onbereikbaar! Werd je ook moedeloos, verbitterd? Dus weer maar gauw in die slachtofferrol kruipen?

Jij bent de producent van je gedachten. Dit kan niemand in je plaats doen. Ook al leerden je ouders en opvoeders je mogelijk wàt je moest denken en helaas niet hoé je kon denken, dit is geen reden om op hetzelfde stramien verder te borduren. Word je bewust van je gedachten!

 

Paniek blokkeert alles

 

Ongecontroleerde gedachten leiden tot panieksituaties. Je reageert dan vanuit je voelen en niet vanuit je denken. Je voelen verlamt je en je bent niet meer in staat correct te handelen.

Situaties buiten jezelf kunnen overrompelend zijn: nieuws krijgen over een overlijden, een ongeluk, een bikkelharde diagnose bij een ziekte … Het lijkt normaal dat je wereld dan instort. En toch heeft men ook hier een keuzemogelijkheid. Enkel het standpunt dat jij op dat moment inneemt, is bepalend voor de impact die het op je heeft. Hoe jij het ziet, maakt wat het met je doet. De omstandigheden op zich zijn maar wat ze zijn.

Adem in ELKE benarde situatie bewust diep in en zeer rustig en diep uit. Inademen doet je lichaam vanzelf. Daar hoef je je niet om te bekommeren. Je snakt onbewust  en intuïtief  naar adem, wanneer er een tekort blijkt te zijn. Dat is een veiligheidsmodus. Beeld je eens in dat je het zou vergeten, bv. bij Alzheimer!!! Zou niet goed komen …

Niet het bewuste inademen telt, maar het volume lucht waarover je daardoor beschikt om uit te ademen. Onze longen geven de opgebruikte lucht af in de vorm van stikstof. De onzuiverheden worden zo verwijderd. Dus is bewust uitademen de enige weg om spanningen af te voeren.

Wanneer je blokkeert wordt alles ‘bevroren’, ook je angst. Je bent dan één brok spanning die geen uitweg vindt. Maar er moet een ontlading komen. “Het in je broek doen van de schrik” is hiervan het eerste gevolg. Je hebt geen controle meer over die spieren.

 

Angst

 

Eigenlijk doe je het jezelf allemaal aan.

De zeldzame keren dat het ‘echt nijpt’ en de angst zich fysisch uit, zijn op je ene hand te tellen.

Angst is dus een illusie en heeft geen poot om op te staan. Enkel jij geeft je angst ‘die poot’. Het overkomt je niet, jij laat het toe.

Vraag je af waarover jij je op dit moment zorgen maakt: wat je denkt nodig te hebben, iets wat je vindt dat je zou moéten hebben. Kijk dan eerlijk naar jezelf: je bent er nog steeds in je volheid, ook al zit je zonder de invulling van die behoefte.

Wanneer je hier bent in dit nu-moment, zónder dat wat je denkt nodig te hebben, waarom denk je dan dat je dàt nodig hebt? Stel je de volgende keer concreet de vraag: “ waarom denk ik dat ik iets specifiek nodig heb?”

Ongeacht van wat het is, je had het in het verleden niet nodig om te leven en je hebt het nu ook niet nodig. Het is een illusie. Jij kan jezelf ervan bevrijden en zonder angst door het leven gaan.

Kijk naar wat je hebt en wees dààr gelukkig mee.

Wil je wél dingen in je leven veranderen, zet er dan concreet je schouders onder, maar weiger angstig af te wachten of het al of niet komt.

Waag de sprong in het onbekende!

Angst

Via deze link kan je contact met me opnemen, indien gewenst.

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *