Immuniteit: het enige waar het om gaat! (91)

Immuniteit betekent dat iets geen vat op je heeft. Het raakt je niet noch beïnvloedt je.

Hoewel eenden water heerlijk vinden, worden ze zelf niet nat. Even schudden en het water is weg.

Voor een kuiken is water zijn ondergang. Schuilen onder moeders vleugels is een must! Er is geen weerstand!

De zorg van Moeder Natuur

Er is voor elk wat wils!

Daar is Moeder Natuur een genie is. Ze heeft zichzelf werkelijk overtroffen. Waar je ook gaat, staat of kijkt: er is evenwicht in de natuur. Het ene houdt het andere in balans.

Het is pas wanneer de mens er zich gaat mee bemoeien dat het veelal “om zeep is”. De mens springt echt niet zorgzaam om met de natuur. Moeder Natuur moet lijdzaam toezien hoe haar creatie totaal ontwricht  wordt …

Tot een tijdje geleden konden dieren uit plassen, poelen, sloten en rivieren drinken zonder ziek te worden. Alles wat in het water zat aan bacteriën, virussen en schimmels liet hen onberoerd. Er was immuniteit.

Tot de mens ging sproeien op de velden om een insect vrije oogst te kunnen binnenhalen … om onkruid te verdelgen … Bomen worden gekapt …

Waar ze gezorgd heeft dat immuniteit geschapen werd, wordt deze vernietigd.

En plots gaan de bijen massaal dood … Ze zijn van nature uit niet bestand tegen zoveel vergif. De positieve vicieuze cirkel is doorbroken. Bepaalde diersoorten redden het gewoon niet meer en sterven uit.

Daar waar immuniteit standaard ingebouwd is in elk levend wezen, kan het door bepaalde factoren niet naar behoren functioneren. Verstoringen van buitenaf kunnen de weerstand beïnvloeden: zoals de voedselketen die verstoord werd, extreme natuurverschijnselen …

De kracht van Moeder Natuur

Op termijn herstelt de natuur zich, als ze maar de nodige tijd krijgt en de inbreuken van buitenaf stoppen.

Na een bosbrand zie je het jonge groen langzaam weer ontluiken, dieren bouwen weerstand op om te overleven. Er zit oerkracht in alles wat leeft. De natuur geeft zich niet gewonnen.

Dezelfde oerkracht zit ook in elke mens. Bij zijn geboorte krijgt hij een heel leger ter beschikking om elke impact van buiten aan te kunnen. Strijdmachten die hun thuisbasis hebben in de thymus: een boonvormig orgaan  in het midden van het borstbeen, ietsje onder de sleutelbeenderen.

Hoe kleiner het kind, hoe groter de thymus. Er moet weerbaarheid zijn, immuniteit, want dagelijks komt er een horde van aanvallers langs: met miljoenen zijn ze: de bacteriën, virussen en schimmels. Vrij en vrolijk laten ze zich meevoeren in de ruimte. Ze dansen in de wind en worden gewichtloos gedragen door de stromingen.

Ze landen pas daar waar er een voedingsbodem is, waar ze binnen kunnen komen, waar ze een gastheer vinden. Anders gaan ze gewoon voorbij.

Waarom wordt de ene mens doodziek en is de buurman springlevend???

Zoals een dief in de nacht: hij kan pas binnen wanneer je voordeur open staat of niet op slot is.

De ene heeft immuniteit, de andere niet.

De horde aanvallers maakt geen onderscheid. Die wél en die nièt!!! Neen hoor!!!!

De immuniteit bepaalt of er een indringer binnen kan komen.

Het grote verschil

Er is voor alles een natuurkundige basiswet, waar je niets kan aan veranderen.

Heb je vleugels, dan kan je vliegen. Heb je vier poten, moet je lopen. Water loopt altijd bergaf en plaatst zich steeds horizontaal. Water zet zich ALTIJD waterpas. Een oliedruppel blijf uitdeinen, daar waar je een waterdruppel kan zien glazen in de ochtendzon.

Geen mens verandert dit.

Zo is er een hemelsbreed verschil tussen een bacterie en een virus!

Elke viroloog weet dit: dit is leerstof van zijn eerste jaar opleiding.

Een bacterie kan op zichzelf bestaan en tot ontplooiing komen, een virus heeft een gastheer nodig,

Een zonnebloempit heeft aarde en water nodig om een bloem van 3m te laten groeien.

Je kan jaren een doosje vol pitten in je berging staan hebben, er groeit NOOIT een bloem uit.

Een ui, een bloembol, een aardappel … heeft de kracht en de mogelijkheid om zelf tot leven te komen.

Zo is het ook gesteld met virussen en bacteriën.

Waarom verloochenen virologen zichzelf dan constant door te beweren dat een virus zoveel schade kan aanrichten. Die is op zich niet levensvatbaar, net zoals de zonnebloempit.

Bij iemand die immuniteit opgebouwd heeft, kan geen virus overleven in zijn lichaam. De virus is ten dode opgeschreven. Hij is er wel, maar mist de voedingsbodem om lelijk huis te houden.

Hoe creëer je dan een perfecte immuniteit?

Er wordt de laatste tijd zoveel onderzoek gedaan hoeveel immuniteit mensen nu opgebouwd hebben na een invasie van een bepaald virus. Hoeveel antistoffen heeft een lichaam aangemaakt, om een mogelijke tweede golf van ‘aanslagen’ aan te kunnen.

Het resultaat blijkt niet noemenswaardig hoog te zijn , verontrustend en teleurstellend.

Maar eigenlijk moet je teruggaan in de tijd.

Je kan je afvragen hoe het met de algemene gezondheid van de mensen gesteld is.

Er worden zoveel maatregelen getroffen naar buiten toe, opdat er niets zou kunnen binnenkomen.

Je kan een heel land in quarantaine zetten en de grenzen dicht houden. Maar grenzen zijn geen belemmering om erover te gaan.

Nergens in de voorbije 8 maanden hoor je tijdens de eindeloze nieuwsberichten dat men de klemtoon legt op een reeds aanwezig zijnde immuniteit en hoe je deze op peil kan houden.

Niemand praat over het voeden van je immuniteit.

Mensen vullen zich met de grootste troep waardoor ze kwalitatieve honger hebben. De hele thymus is uitgehongerd en uitgedroogd. Hoe kan je nu met een ondervoed systeem weerstand bieden aan een zwerm virussen, die dagelijks al honderden jaren om ons heen zweven.

Het gaat er niet om of het virus boosaardig is, maar hoe sterk is je afweergeschut om ze buiten de deur te houden.

Waarom hamert de media er niet op dat je je moet voeden en niet vullen????

Waarom worden er zoveel maatregelen genomen van buiten naar binnen.

Wat bezielt virologen om angst te zaaien, om mondmaskers te dragen die meer kwaad dan goed doen, om 1,5m afstand te houden??? Een virus kan niet springen of overleven op een levenloze materie als handvaten van winkelkarretjes en zoveel andere oppervlakten.

Blijven mensen deze verwrongen mededelingen slikken? Wie heeft hier werkelijk baat bij???

Het stemt wel écht tot nadenken. Er moet een reden zijn … maar welke?

Geef je lichaam o.a. selenium, germanium en rijkelijk vitamine C .

Zo heb je constant immuniteit en beschik je over soldaten die elke aanslag moeiteloos verslaan.

Zeg “neen” tegen elke indringer!

Via deze link kan je contact met me opnemen
Blog van 1 oktober 2020: mediteren, de weg naar hoger bewustzijn (92) Deel 1
Veel leesgenot!

Oude wonden: een belemmering om nu gelukkig te zijn (90)

Oude wonden zijn hetzelfde als een onstabiele fundering onder een groot gebouw.

 

oude wonden 90 burj khalifa Dubai

 

 

 

 

Zelfs op aangevoerd zand kan je dergelijk prachtig gebouw neerzetten. Alles hangt af van de sterkte van de fundamenten.

 

 

 

oude wonden 9 verroeste moer

 

 

 

 

 

Maar lucht en water zijn in staat om ijzer te laten vergaan.

 

 

 

 

Ons bewustzijn

 

Je kan het vergelijken met wat je boven de grond ziet. De oppervlakte …

Met onze zintuigen nemen we waar: we horen, zien, ruiken, proeven en tasten. Zo komen er impulsen op ons af. Die zouden zuiver en objectief moeten zijn. Het is wat het is!

Maar …  niets is minder waar.

Door wat er onder de oppervlakte zit, worden onze waarnemingen gekleurd. In plaats van een neutraal zicht op de werkelijkheid van dàt moment, speelt het zich af tegen een bepaald gekend decor. Observaties worden subjectief. Er is veel meer aan de hand.

Het “nu” steunt op het “verleden”.

Je verleden heeft bepaalt wie je nu bent.

Alle mensen herinneren zich hun verleden – in grote lijnen of in detail –  en daar is niets mis mee. De kunst bestaat er echter in om op een juiste manier met het verleden om te gaan. Durf bewust kijken naar oude wonden. Want die zijn er in grote getallen!!!

Ga je opnieuw lijden door de oude wonden, heb je geen stabiele basis om in het heden te functioneren. Je rijdt vast in de modder van je eigen leven!

 

 oude wonden 90 motorrijder vast in modder

Kijk naar wat je pijn gedaan heeft als kind, als puber, als volwassene. Word je bewust van de omstandigheden van toen, maar nu als toeschouwer, niet als slachtoffer. Zet een stap achteruit, zodat je er niet meer “met je vel” gaat tussen zitten. Oude wonden hebben een eigen verhaal. Je hebt toegelaten dat iets of iemand je diep gekwetst heeft. Je wist niet beter. Nadien kon je de gebeurtenis niet de juiste plaats geven in je verwerkingsproces: het heeft je getekend en je denken voor altijd bepaald.

Het lijkt alsof jouw oude wonden de schuld zijn van iets of iemand uit je verleden.

 

Opgeslagen in het geheugen

Je verleden haalt je in …

Wanneer je iets niet verwerkt hebt, drijft de herinnering net onder de oppervlakte. Er is maar weinig nodig om het naar boven te halen en opnieuw te lijden. Dit is de specialiteit van zoveel mensen: “de slachtofferrol”, het “arme ikje” uithangen, zich wentelen in pijn en verdriet.

Wanneer je dit gedragspatroon bij jezelf ervaart, is het tijd om daar verandering in te brengen.

Bij de minste gebeurtenis in het heden wordt het verleden erbij gesleurd: kijk eens wat ik allemaal meegemaakt heb … En de oude wonden gaan weer bloeden.

Stel je krijgt een muggenbeet. Kom je er niet aan, zorgt je lichaam wel dat de giftstof van de mug netjes weggewerkt wordt: niets aan de hand.

Ga je echter krabben, is het hek van de dam! Het blijft jeuken, nog uren nadien!!!

Zo is het ook met oude wonden. Laat ze met rust zodat ze genezen en er een litteken ontstaat. Met een litteken kan je leven, met oude wonden, die steeds weer gaan bloeden,  niet.

De omstandigheid die ervoor zorgde dat je geraakt werd, was net daar, om er sterker uit te komen. Enkel wanneer er obstakels op ons pad staan, kunnen we een strategie aan nemen om deze te overwinnen.

Het gaat echt niet om de hindernis op zich, maar om het benutten van de groeikansen.

Ga je nu de oorzaak van je oude wonden buiten jezelf zoeken, blijf in een vicieuze cirkel draaien. Bij elke herinnering aan het verleden, doen ze weer pijn.

 

Genezing

 

Kom even dicht bij jezelf. Enkel daar vind je de oplossing. Je hebt genoeg aan jezelf.

Laat de idee los dat je de pijn van anderen moet dragen of je verplicht voelt om een ander gelukkig te maken. Want faal je, ga je je schuldig voelen en dit veroorzaakt een wonde.

Je moet echt niet het leven van anderen leven.

Leef je eigen leven, met vallen en opstaan. Oefenen en nog eens oefenen, totdat je het geleerd hebt.

oude wonden 90 meisje op fiets

 

 

 

 

Je kan maar een keer ‘leren’ fietsen, want eens je evenwicht gevonden, beheers je de discipline levenslang.

 

 

 

 

Zo kan je maar een keer leren zwemmen, nadien kan je het.

Wat je eens verworven hebt, komt nooit meer in de vorm van oefenmateriaal terug.

Dit geldt ook voor de omstandigheden in het leven. Oude wonden getuigen dat je de leerstof niet beheerst. Deze werd je aangeboden door het leven, opdat je er kennis zou uit opdoen, inzicht zou verwerven, om dit om te zetten in wijsheid.

Wijsheid is toegepaste kennis, dus: wat je leerde, omzetten in praktijk, opdat je leven over rozen gaat. Doen wat je weet!!!

Vaak hoor je mensen antwoorden, wanneer iemand hen advies geeft: “oh … dàt weet ik!!!”

Maar wat doe je met je weten?

Leg je steeds de kennis uit het verleden naast je neer en ga je in het heden weer lijden?

 

Wielklem

 

Zolang droom je van een prachtige wagen. Je hebt, na zoveel tijd, eindelijk de mogelijkheid om hem te kopen.

Alles erop en eraan. Deze wagen biedt je de mogelijkheid om met hoge snelheid te racen. Je droom is werkelijkheid geworden!

Echter … je zet een wielklem op je voorste band. Je stagneert jezelf. Alles is aanwezig en toch kan je geen millimeter bewegen.

Oude wonden functioneren als een wielklem: ze zijn een belemmering om nu gelukkig te zijn. Je wil wel vooruit in het leven, maar je kan gewoon niet.

Een hoop gevoelens uit het verleden vertroebelen je objectieve waarneming van nu.

Word je bewust van het verschil tussen de beiden.

Stop met: teleurstelling, pijn, machteloosheid, wrok, schaamte, benadeeld zijn, woede, zwaarte, somberheid, waardoor je zoveel wantrouwen hebt opgebouwd naar alles en iedereen toe.

Laat het gaan, laat los.

Wees alert dat je geen tweede keer overkomt, wat je al eens overkwam! Leer uit je verleden en hou van jezelf zoals je nu bent: dat is balsem op je gekwetste ziel. Liefde voor jezelf heelt oude wonden.

Verander je denken en je krijgt weer vleugels!!!

Gefeliciteerd: je bent geslaagd in het leven!

 

oude wonden 90 uil met hoed op

 

Via deze link kan je contact met me opnemen.

Blog van 1 september: Immuniteit: het enige waar het om gaat! (91)

Pijn lijden: de jouwe of die van een ander? (89)

Pijn lijden kan op verschillende manieren: werkelijk lichamelijk: dus fysisch, of mentaal, dus psychisch.

 

Pijn lijden 89  Buikpijn

 

 

 

 

Het reëel pijn lijden is voelbaar tot in elke cel van je lichaam.

 

 

 

 

pijn lijden  89  nodeloos zorgen maken

 

 

 

 

Pijn lijden is zinloos, tenzij je de signalen herkent, dat er werk aan de winkel is!

 

 

 

 

 

 

Je lichaam geeft je een duidelijke “wake up call”.

 

Ons lichaam:

een gesofisticeerd stukje mechanisme!!

 

We zien ons lichaam als afzonderlijk functionerende onderdelen. De reguliere geneeskunde gaat ook vanuit dit denkpatroon te werk. Pijn lijden kan daadwerkelijk verholpen worden.

Heb je oorpijn krijg je onmiddellijk een voorschrift van antibiotica om bij de apotheker te gaan halen om de ontsteking de kop in te drukken.

Verzwikte enkel, daar is wel een zalfje om op te smeren.

Diarree is zo gestopt met enkele pilletjes.

En zo kan je in het oneindige doorgaan.

Bekeek je al eens de uitpuilende vitrinekasten, terwijl ge geduldig je beurt afwachtte in de apotheek? Alles keurig alfabetisch gerangschikt zodat het in één greep genomen kan worden??? De hoge laden hebben een doorschijnende bodem!!!!

Alles om de lijdende mens beter te maken! (En … daardoor véél geld te verdienen!!!)

Moeder natuur wordt onrecht aangedaan!!!

Voor elke kwaal, hoe intens ook, heeft ze het juiste hulpmiddel, in de vorm van kruiden, planten, vitaminen en mineralen.

 

pijn lijden  89   Arnicabloem

pijn lijden 89  Arnica-homeopatisch midden

 

Zo groeit Arnica in de bergen en is een hulpmiddel in de vorm van zalf of homeopathisch middel om verstuikingen te herstellen. Het lijstje zou te lang worden om alle hulpmiddelen, die Moeder Natuur ter beschikking heeft, op te sommen.

En ze werken!!!

Pijn lijden hoeft dus niet meer.

 

Waarom wil een mens eigenlijk pijn lijden?

 

Realiseer je je dat pijn lijden eigenlijk een keuze is?

Waarom doe je jezelf dit aan? Hoe idioot is dit? Wat is de zin van pijn lijden?

In blog 35 had ik het reeds daarover en in 32, 33 en 34: hoe je lichaamsklachten kan duiden.

Toeval bestaat niet. Er gebeurt zoveel in je leven dat je niet kan plaatsen. Maar er loopt een rode draad door je leven. “Het staat in de sterren geschreven”, hoor je wel eens in de wandelgangen. Frons je nu je wenkbrauwen?

Alles wat op je pad komt dient gewoon om er iets mee te doen … om levenslessen te leren.

Halen dingen je uit je evenwicht, dan geef je lichaam een signaal: je gaat pijn lijden of een welbepaalde ziekte krijgen.

Je lichaam kan je enkel op die manier duidelijk maken dat je  je gevoelens niet in de hand hebt, dat je de dingen niet de plaats geeft die ze mààr hebben.

Ga je nu die pijn onderdrukken met medicatie, leg je je lichaam letterlijk het zwijgen op.

Pijn lijden is dan niet meer aan de orde, maar je hebt de boodschap niet begrepen. Je krijgt dan een nieuwe pijn of klacht. Is het ene weg, komt het andere. Herkenbaar?

Het is precies of de pijn “rondloopt”.

Je lichaam blijft aan de noodrem trekken: totdat je luistert!!!

 

pijn lijden  89 rotonde

 

 

 

 

Het lijkt wel of je op ‘de rotonde’ van je leven rondjes blijft draaien zonder een richting te kiezen.

 

 

 

 

 

Gebruik je echter de apotheek van Moeder Natuur voor een stevige ruggensteun en ben je je bewust van wat je moet bijsturen, word je zó over de streep getrokken.

Pas wanneer je veranderingen aanbrengt in je leven, zal je gezondheid veranderen.

 

Leer uit je pijn

 

Elke pijn komt voort uit een specifieke gedachtegang. Het is jouw pijn, dus jouw verantwoordelijkheid!!!!!!

Bacteriën noch virussen zijn de oorzaak van ziekten.

Elke gedachte roept een bepaald gevoel op. Als je pijn lijden als losstaand feit ziet, ga je de mist in!

Wanneer er één draadje losgekomen is op de printplaat van een toestel, werkt het hele ding niet meer. Daar vinden we het logisch dat het een wezenlijk onderdeel van het functioneren is.

Zit jij nu met woede, haat, ergernis en noem maar op … functioneer jij ook niet naar behoren. Je krijgt lever- en galklachten. Je gaat werkelijk pijn lijden.

Het gaat dus niet om de pijn op zich, maar om die gevoelens te neutraliseren. Ben je daarmee klaar, herstellen de organen zich vanzelf.

Neemt men echter je gal weg – dan heb je geen klachten meer – is dat een heel spijtige zaak.

Je hebt je gal broodnodig!!!!!

Oeps … denkfoutje van de reguliere geneeskunde!!!!!

Leer hoe je lichaam in mekaar zit.

Jammer genoeg kregen we bij onze geboorte geen gebruiksaanwijzing mee hoe we ons prachtige lichaam moeten gebruiken én onderhouden.

We modderen dus maar wat aan en de reguliere geneeskunde lacht in haar vuistje.

Aan gezonde mensen verdienen ze niets! Dus:

ziek en onwetend houden

en er nog eens levenslang met mondjesmaat vergif in stoppen …

Een geneesmiddel dat je “levenslang” moet blijven innemen, geneest je niet maar is gegarandeerd een levenslange rijkelijke bron van inkomsten voor Big Pharma.

 

Alsof het nog niet genoeg is …

 

Heb je nog niet genoeg om je eigen leven op de rails te krijgen te houden, dat je het nodig vindt om andermans pijn, kommer, zorgen en verdriet bij op je eigen schouders te tillen?

Hoe zot kan je zijn???

Gewoon omdat er dan TWEE personen pijn lijden!!!!! Jouw mee-lijden brengt bij de andere geen zoden aan de dijk.

Streelt het je ego dat je zo een medelevend mens bent? Je helpt de andere er écht niet mee, want bij elk luisterend oor hervalt hij in zijn slachtofferrol van het “arme ikje”.

Het lijkt wel of hij energie put uit het feit dat hij zijn miserie tot vervelends toe kan herhalen.

Ga niet mee in het verhaal.

Je kan hem bruikbaar materiaal aanreiken: dingen die jij leerde door naar je pijn te luisteren en hoe jij daar iets concreets mee gedaan hebt.

Roep een duidelijke halt toe wanneer vrienden en kennissen zich blijven wentelen in hun slachtofferrol.

Het is werkelijk te gek om los te lopen dat jij gaat pijn lijden en afzien, voor iets dat jouw stuk niet is. Ga nooit met je vel ergens tussen zitten en neem afstand.

Herinner je dat elke ziekte en kwaal slechts een alarmbel is van het lichaam.

Pak bij jezelf en bij diegenen die je dierbaar zijn, de oorzaak aan: het gevolg is een gezond en evenwichtig lichaam.

 

pijn lijden  89  een gezonde man

Via deze link kan je contact met me opnemen.

Blog van 1 augustus 2020:  Oude wonden, een belemmering om nu gelukkig te zijn!

Alcohol … genieten, soelaas of toch een grensverlegger? (88)

Alcohol kan voor meer dan één doeleinde gebruikt worden.

 

Alcohol  ontsmettingsmiddel

 

 

 

Alcohol ontsmet!

 

 

Alcohol het glas heffen voor een toast

 

 

 

 

 

Je kan het glas heffen om een toast uit te brengen.

 

 

 

 

De omstandigheden kunnen zéér verschillend zijn.

 

Bier, wijn of sterke drank …

 

Moeder Natuur heeft ons rijkelijk voorzien van grondstoffen om er één en ander mee te creëren: sappen van de vruchten, honderden soorten bier, ontelbare soorten wijn en de dranken met een hoog alcoholgehalte.

Elke mens kreeg de vrijheid om deze dranken te consumeren. Niets op zich is giftig. Enkel de hoeveelheid schaadt.

Het hangt van ieders smaak af waaraan hij de voorkeur geeft en waarvan hij écht kan genieten.

Daar wordt geraffineerd op ingespeeld door allerlei reclame en slogans. Ze staan op het netvlies gebrand en worden de hemel in geprezen.

 

Waarom wordt er alcohol gedronken?

 

Je kan gewoon genieten van deze godendrank.

Niet alles wat door Moeder Natuur geleverd wordt is goed voor de mens. Er zijn giftige planten en vruchten. Deze zijn niet bestemd voor consumptie voor de mens, maar wel goed voor bepaalde diersoorten. Dus even oppassen!!!!!!

Druiven en hop worden bewerkt: het hele proces van gisten, rijpen en opgeslagen worden  in eiken vaten, koperen silo’s en flessen … waardoor de vloeistof uiteindelijk een alcoholgehalte bereikt.

 

Alcohol  rode en witte wijn

Het wordt een geestrijke drank, die zeer gewaardeerd wordt omwille van de uitwerking in het menselijk lichaam.

Water is óók drank, helaas zonder voelbare weerslag.

Alcohol is een streling voor de tong: het is genieten. Daar is dus niets mis mee. Het verhoogt de gezelligheid onder vrienden of  “toog-genoten”. Het geeft verbondenheid en voelt goed aan.

Men moet op een gegeven moment wel “halt” kunnen zeggen.

Neen, dank u, nu het is voldoende”. Dan is alles oké.

Jammer genoeg is dit moment niet altijd herkenbaar. Men gaat de mist in. Het besef dat het teveel was, komt pas vele uren later.

Wanneer je veilig en wel je roes in je eigen bed kan uitslapen, is de kater die je eraan overhoudt enkel voor jou!

 

Mentale leegten vullen

 

Onopgemerkt krijgt genieten een heel ander facet; het wordt balsem voor een gepijnigde ziel. Alcohol biedt soelaas. Het is troost voor zoveel onderdrukte pijn. Alcohol maakt de harde realiteit dragelijker. Het wordt ijl in je hoofd en de last lijkt opeens veel lichter.

De fles is je trouwe bondgenoot.

Die zeurt en zaagt niet, maant je niet aan tot matigheid …  Het is alsof je – met hèm – de hele wereld aankan. Je giet letterlijk leegten vol met vloeistof, vult het ‘niets’ met ‘iets’. Je ziel lijkt wel een bodemloos vat, het loopt er zo weer uit …  en je hebt niet het gevoel verzadigd te zijn: er kan er nog altijd eentje bij.

 

Alcohol  dronkenschap

 

 

 

 

Tot de fatale genadeslag komt en je onderuit gaat.

 

 

 

 

Alcohol neemt volledig de leiding over. Je bent weerloos overgeleverd aan een onzichtbare tiran: alcohol is ‘vluchtig’, ‘onvatbaar’. De alcohol in je bloed is de baas geworden, wist herinneringen uit, legt je lam.

Waarom overkomt het je telkens weer? Waarom leer je hier niet uit? Je laveloos drinken is slechts één momentopname. Slechts de tijd die de vloeistof nodig heeft om in je mond je smaakpapillen te passeren, is voor jou een bewuste ervaring: het smaakt! Daar stopt het dan.

Het vernietigende werk door de alcohol kan beginnen. Je geeft je zelf volledig uit handen. Wat je hoopte te bereiken, schiet het doel voorbij.

De leegte blijft en jij bent een wrak. Dit is dus duidelijk niet de manier om problemen op te lossen. Mogelijk heb je hulp nodig om de ware oorzaak van dit gedrag te achterhalen. Hypnose om van je drankprobleem af te geraken is zeer doeltreffend, maar de mentale leegten moeten herkend en aangepakt worden. Iets wegnemen en niets in de plaats geven is zinloos.

Grenzen vervagen

 

Het is een onzichtbare grens tussen ‘gezond’ genieten, alcohol als soelaas gebruiken en een dronkaard zijn.

Wanneer je niet alert bent, merk je ze vaak niet op. We draaien zo onszelf graag een rad voor de ogen. Anderen hebben een drankprobleem … niet ik!!!!

Wanneer je lichaam veerkrachtig is en zich soepel hersteld na elke overdaad, maak je jezelf wijs dat er niets aan de hand is. Bij de eerstvolgende gelegenheid is het weer zover. Pas als ‘de kater’ van zich laat horen en je velt, komt het besef.

Je kortetermijngeheugen liet weeral in de steek.

Neem jezelf eens serieus.

De wil is sterk maar het vlees is zwak. Eens je de grens overschreden hebt, is de weg terug uitermate moeilijk. De ervaring van een roes is zeer aangenaam waardoor herhaling zó begeerd wordt.

Echter:

alcohol helpt in sommige gevallen om een barrière te overwinnen.

Praten gaat gemakkelijker met een ruggensteuntje van een slokje alcohol. Gêne wordt overwonnen om over moeilijk bespreekbare onderwerpen te communiceren. Het gesprek loopt van een leien dakje. Contacten worden soepel gelegd. De sfeer wordt veel minder gespannen. Een beetje alcohol zorgt ook dat vastgelopen seksualiteit tussen twee mensen los komt en weer als fijn wordt ervaren.

Dit is natuurlijk een pluspunt van het gebruik van alcohol.

Heb je een probleem, waar je moeiteloos overheen wil komen en waar je een duwtje in de rug voor nodig hebt, drink dan rustig en bewust een glaasje alcohol! Zie het als een hulpmiddel, niet als een onoverkoombare drang. Het zal je niet schaden. Je probleem is dan opgelost en je kan de vreugde van de overwinning proeven.

Overdaad schaadt, is hier zeker de juiste slogan. Durven en kunnen genieten van een gedoseerde hoeveelheid alcohol is een kunst. Weten waar de grens ligt, getuigt van inzicht en bewustzijn. Het siert een mens.

Durf erover praten, wanneer je bij jezelf ervaart dat de grens niet of zelden zichtbaar is. Er kan hulp geboden worden. Het is echt geen schande om even uit te schuiven. Maar herpak je en leer op de juiste manier van het leven te genieten.

 

Hop groeit weelderig, “hoop” ook!

 

Alcohol  hopplant

Via deze link kan je me persoonlijk bereiken.

Blog van 1 juli 2020 … Pijn lijden: jouw pijn of die van een ander?   

Neen zeggen is een ware kunst: dus ga oefenen!!! (87)

Neen zeggen … heb jij het daar ook zo moeilijk mee? Is de ‘ja’ er weer uit vóór je het beseft en heb je er nadien spijt van? Maar … je kan niet meer terug … en een woord is een woord voor jou …

 

Neen zeggen 87 Yes

 

 

Waarom is neen zeggen toch zo moeilijk??? Wat is de oorzaak hiervan? Het moest een ‘neen’ zijn en werd toch weer een ‘ja’.

 

 

neen zeggen 87 No

 

 

 

 

Het kan ànders: gewoon kordaat en zonder schroom neen zeggen waar het nodig is.

 

 

 

 

Een automatisme?

 

Handel je steeds vanuit een geijkt gedragspatroon? Een gewoontehandeling waar je zelfs niet bij stilstaat? Je kent de uitdrukking: “de macht van de gewoonte”?

Ja … voor veel dingen in het leven is dit handig meegenomen. Je moet zelfs niet meer nadenken bij bepaalde handelingen, met tevredenheid als gevolg.

Heel vaak echter borrelt er vanbinnen uit een opstandig gevoel omhoog, waar je helemaal niet blij mee bent. Je hebt je weer laten inpakken, want de ‘ja’ was er vlugger uit dan je wilde. Het leek sterker dan jezelf. Oude ingebakken overtuigingen nemen de overhand en bepalen je gedrag op specifieke momenten en situaties. Pas nadien besef je dat je wél anders kon: je kon ‘neen zeggen’, maar deed het wéér niet.

Is het er als kind zo ingehamerd dat je niet egoïstisch mocht zijn, dat je dienstbaar moest zijn en een ander altijd op de eerste plaats moest zetten …  Hield je vast aan een eigen mening werd je als koppig bestempeld. Er werd niet van je gehouden als je ‘het ettertje’ uithing … Tegenspraak werd niet geduld. Je hoorde je te gedragen zodat het voor anderen aangenaam was als je in hun gezelschap was.

De vorm die gebruikt wordt voor het deeg, bepaalt het eindresultaat.

 

neen zeggen 87 deeg en deegvormen

 

Men heeft je gekneed en in een vorm gegoten of geduwd die je ouders, omgeving en maatschappij goed uitkwam. Gedraag jij je nù nog naar dat beeld? Durf je vanuit dit verleden nog steeds geen neen zeggen? Denk je echt dat je moet zijn en je gedragen naar wat anderen van je verwachten? Foute boel!!!

 

Je beweegredenen

 

Waar ben je bang voor? Hoop je met je ‘dienstbaarheid’ iets te bereiken? Waarom is  ‘neen zeggen’ toch zo moeilijk voor jou? En merk je steeds te laat dat je je weer iets op de hals gehaald hebt wat niet moest?

Of tracht je, door jouw gedrag aan te passen aan de normen van anderen, dat men daardoor meer van je gaat houden??? Koop jij liefde, door jezelf te verloochen? Wring jij je in een vorm die je opgelegd is? Dan komt er een dag dat het je zuur gaat opbreken. Je zal ervaren dat het harnas waarin jij je bevindt te klein is en dan breek je uit of … je stikt!

Kijk eerlijk naar wat je gevangen houdt. Wie of wat belemmert je om jezelf te zijn? Pas jij je constant aan? Ben je bang om voor je eigen mening op te komen? Heeft je zelfbeeld in het verleden een flinke deuk gekregen door uitspraken van bepaalde personen?

Het is een feit dat de omgeving een grote invloed uitoefent. Het gaat er echter om hoe jij daarmee omgaat. Blijf je je beroepen op je verleden: ik ben zo opgebracht, ik kàn niet anders, dan besef je niet dat enkel jij bepaalt hoe je leven er uitziet.

 

neen zeggen 87 jonge zwaan

 

 

 

Blijf jij  ‘het lelijk jonge eendje’  uit het sprookje?

Of transformeer jij tot een prachtige zwaan?

 

 

 

 

 

Alles is in jou aanwezig. Je moet het enkel tot ontwikkeling brengen. Niets of niemand houdt je tegen.

 

Enig en uniek

 

Momenteel leven er een dikke 7,7 miljard mensen op deze wereldbol en daar is niemand bij zoals jij!!! Heb je daar al eens bij stilgestaan? Jij bént enig en uniek.

Ben jij jezèlf of kopieer jij het gedrag van anderen? Daarvoor moet je durven neen zeggen tegen bepaalde gedragingen, verwachtingen of eisen van de anderen. Deze bewustwording zal inspanning vragen, want neen zeggen is een kunst. Je leert het niet al spelend, zoals je de meeste dingen leert als je klein bent. Neen zeggen is voor de omgeving bedreigend. Vaak wordt het een machtsstrijd en de zwakste verliest. Een kind is kwetsbaar en beïnvloedbaar. Daarom is het zo belangrijk dat je bij het opgroeien open te staan voor andere zienswijzen, mogelijkheden, dat je dingen in vraag durft stellen.

Wanneer je zelf kinderen hebt ervaar je dan de behoefte om ze onder de duim te houden omdat het gemakkelijker is voor jou?

Is er dialoog tussen jullie, worden er concrete en haalbare afspraken gemaakt? Wordt er verteld waarom iets echt niet kan en neen zeggen noodzakelijk is?

Groeien geeft groeipijn! Beide partijen worden geconfronteerd met verschillende standpunten en dat kan wrevel opwekken. Als neen zeggen een zeer bewuste keuze is, kan men deze uitspraak ook verantwoorden.

Wederzijds begrip maakt veel mogelijk.

Geen voornemens maar daden

 

In welke fase van je leven je ook bevindt, het blijft een keuze: zeg je ‘ja’ uit gewoontehandeling of is neen zeggen een weloverwogen beslissing? Ben je bereid de consequenties van die keuze te dragen?

Heb respect voor jezelf en wees vooral eerlijk met jezelf. Doe vanaf nu niets meer om enkel een ander te behagen en er zelf onder te lijden. Het loont niet!

Je bent echt niet egoïstisch wanneer je goed voor jezelf zorgt, zolang er maar respect is voor de andere.

Zolang mensen iets van jou heel normaal vinden, omdat het hen goed uitkomt en aan- of opmerkingen hebben wanneer je het niet meer doet, dan moet je aan de handrem trekken. Mogelijk is het ogenblik gekomen voor een goed gesprek. Je krijgt niet zomaar respect: dit moet je afdwingen door een correcte levenshouding. Word een virtuoos in neen zeggen, wanneer je aanvoelt dat er van jou geprofiteerd wordt. Durf duidelijk  je grenzen te kennen geven. Wees vooral niet bang: men houdt van je of … men houdt niet van je. Daar hoef je niets voor te doen. Stop dus met je in bochten te wringen om een ander te behagen.

Bewust neen zeggen siert je méér dan je slaafse houding uit je verleden.

neen zeggen 87 gehoorzamen

Via deze link kan je contact met me opnemen

Blog 88 van 1 juni: Alcohol … genieten, soelaas of grensverlegger.

Veranderen vraagt inzicht en doorzettingsvermogen (86)

Veranderen is gemakkelijker gezegd dan gedaan. We zitten zo gezellig en veilig in onze comfortzone.

Veranderen 86 4 jonge zwaluwen in nest

 

 

 

 

Het veilige nest, waar we ons thuis voelen …

 

 

 

 

 

Veranderen 86 open deur

 

 

 

 

 

Het nieuwe is onbekend, geeft onzekerheid en schrikt af.

 

 

 

 

 

 

Je hebt een comfortzone nodig

 

Een thuisbasis is uitermate belangrijk.

Je moet een veilige ‘landingsplaats’ hebben, een plek om steeds op terug te vallen.

Ergens moet je je kunnen opladen, tot rust komen.

Je thuis geeft je geborgenheid en zekerheid.

Het is de plaats waar je wereld zich langzaam heeft ontvouwd.

Bewust veranderen blijkt binnen die zone zelden noodzakelijk. Het lijkt allemaal normaal, goed.

Door te groeien veranderen de dingen om je heen spontaan en je gaat vanuit een andere hoek kijken.

Alles is normaal: je interesses veranderen, je levensstijl, je vriendenkring …

Het is een gezond onopvallend groeiproces waarbij je niets als ‘bedreigend’ ervaart.

Het vormt je echter wel en het wordt het platform van waarop jij als volwassene je wereld zal beleven.

 

Een verrekijker

 

Blijf je echter vanuit je beperkt gezichtsveld rondom je kijken, ziet je steeds dezelfde dingen.

Je blijft op dezelfde manier denken en je handelt ernaar. Veranderen kan pas wanneer je je bewust wordt dat er méér is en dat sommige dingen heel anders zijn dan je steeds gedacht hebt. Het is niet altijd wat het lijkt. Kijk je echter door een verrekijker, komt het ongrijpbare plots binnen handbereik.

Een nieuwe wereld gaat voor je open.

 

Veranderen 86 oude verrekijker

 

Door wat je nu ziet, gaan je gedachten veranderen, waardoor je een totaal onbekend gevoel gaat ervaren.

Dit gevoel is bepalend voor je handelen en de stimulans om te veranderen. Het nieuwe is een uitdaging: je wil dit zó graag!!!

Maar hier schuilt het addertje onder het gras.

Je comfortzone: je veiligheid, je zekerheid …

Jouw verleden gaat zich mengen in de nieuwe situatie. Je onderbewustzijn gaat zijn mondje roeren. Angst voor het nieuwe, het onbekende steekt de kop op. Het oude vertrouwde is een houvast. Veranderen gaat dus niet vanzelf.

Ook al is je huidige situatie niet zo rooskleurig, daar heb je zicht op. Dat maakt je sterk. Daarvan weet je dat je het overleeft, dat je stand houdt. Twijfel komt achter het hoekje kijken. Honderden vragen flitsen door je hoofd, waar je geen antwoord op weet. Na een tijd krijg je inzichten in wat er moet veranderen om gelukkig te zijn.

 

Moet je uit je relatie stappen, zoek je best andere werk … ??? Wordt het tijd dat je je grenzen eens aangeeft en ze ook bewaakt? Je wéét écht wel dat er over je heen gelopen wordt en dat men dik van je profiteert. Maar je mist de moed om dingen te veranderen. Telkens gebeurt hetzelfde opnieuw en opnieuw.

Je wordt er zo moe van. Na een tijd krijg je lichamelijke klachten en je weet maar niet hoe het komt, want je sport en eet toch gezond …

 

Wanneer je inzicht krijgt waar ‘het  schoentje wringt’ pas dan kan je er iets aan doen. Dan heb je moed nodig om te veranderen wat veranderd moet worden. Ofwel blijf je aanmodderen en verandert er niets, of je zet je schouders eronder en gaat concrete en drastische maatregelen nemen om het gewenste doel te bereiken.

 

 Veel weerstand

 

Gegarandeerd dat je veel weerstand zal ondervinden bij het veranderen van oude gewoontes en denkwijzen. Het zal je niet in dank afgenomen worden.

 

Je hebt de keuze: blijf je je in bochten wringen opdat een ander steeds welbevinden zou ervaren of leer je nu eens eindelijk respect hebben voor jezèlf?

 

Wees maar gerust, de verwijten zullen rond je hoofd vliegen: “dàt zijn we van jou niet gewoon, wat is er met jou aan de hand, zó was jij toch niet …”.

Ze zullen zich wentelen in een slachtofferrol en de schuld in jouw schoenen schuiven.

 

Veranderen 86 marionet

 

 

 

 

 

Plots is er geen marionet meer die voor hen danst en springt.

 

 

 

 

Laat je niet van je stuk brengen en lever de nodige inspanning om dingen drastisch te veranderen. Je gaat de vruchten ervan plukken en apetrots zijn op jezelf.

 

Weet wàt je wil!!!

 

Weet wàt je zelf wil:

dat is inzicht,

pak je moed bij elkaar om de nodige energie op te brengen en lever daadwerkelijk de inspanning om te veranderen wat jij nodig acht. Daarvoor is doorzettingsvermogen een ‘must’.

Je kan niet van een ander houden als je jezelf niet graag ziet.

Als je je constant wegcijfert voor een ander, schiet er van jezelf niets over:

weg-cijferen … je ‘gomt’ jezelf uit, zoals een potloodlijn op papier.

Daarvoor is jouw leven te kostbaar, te uniek, te groots.

Dwing op een liefdevolle, maar kordate manier respect af. Pas dan zal men naar je opkijken en waardering voor je krijgen.

Ga er niet van uit dat de anderen wel weten wat jij graag zou willen. Wees transparant, zodat twijfel uitgesloten is. Je bent ervan overtuigd dat bepaalde dingen voor een ander wel duidelijk zijn, want je liet je ongenoegen toch meerdere keren blijken.

Het ligt niet aan de anderen maar enkel en alleen aan jezelf! Je laat dingen toe waarvan je uit evenwicht geraakt. Het hakt er altijd opnieuw in en blijft diep vanbinnen knagen.

 

Veranderen vraagt dus doorzettingsvermogen en volharding. Je kan de anderen niet veranderen, je kan ENKEL jezelf veranderen!!!

Jij hebt jezelf in de hand en je kan het onmogelijke bereiken.

Elke mens KAN veranderen, wanneer hij dat zelf wil.

Haal geen excuses uit de kast: “ik kan niet anders, ik ben zo opgevoed, ik had een triestige jeugd, slechte ouders …”. Verschuil je niet achter smoesjes, je bedriegt enkel jezelf.

 

Geloof dat je bergen kan verzetten, bega eenzelfde blunder géén tweede keer, leer uit je fouten en ga met opgeheven hoofd door het leven.

En de wonderen laten niet lang op zich wachten!

Veranderen 86 klimmer op topje van berg

Via deze link kan je me persoonlijk bereiken.

Blog van 1 mei 2020:   “Neen zeggen … is een ware kunst: dus ga oefenen”

Ontkoppel je collectief geheugen: heb een eigen visie. Deel 2 (85)

Je mag een eigen visie hebben!!! Ook al staat ze lijnrecht tegenover het collectief geheugen.

 

Eigen visie  85 weerstrand

 

 

Je zal weerstand ervaren en onder druk gezet worden. Men zal je trachten te overhalen.

 

 

 

 

eigen visie  85 surfer

 

 

 

Maar je kan de tegenstand in je voordeel uitspelen, zoals een surfer de aanrollende golven gebruikt.

 

 

 

 

Kuddegeest

 

Een eigen visie strookt niet met kuddegeest. Men heeft zo graag dat wat verwacht wordt ook gedaan wordt.

Als iedereen mooi in het rijtje loopt is het voor bepaalde mensen (instanties) gemakkelijker om gezag te handhaven. Men drijft mensen als een kudde in een bepaalde richting, een bepaald denkpatroon. De invloed die uitgeoefend wordt heeft een grote impact. De voordelen liggen dan voor het rapen. Dit is het eigenlijke doel: winst boeken uit een vooropgestelde denkwijze. Beter gezegd: indoctrinatie. Géén eigen visie!!! Er wordt niet nagedacht of het wel allemaal waar is, geen kritische blik.

Als je iets maar lang genoeg herhaalt, wordt het geloofd en voor waar aangenomen.

Heb je dan een eigen visie, gaan ‘de poppetjes aan het dansen’. Jij bent dan diegene die niet in de pas loopt. Men vraagt zich af hoe je een gangbare mening in twijfel durft te trekken. Het is toch altijd zo geweest …

Je moet echt een sterk karakter hebben om voor je eigen visie uit te komen.

 

eigen visie  85 kudde schapen

 

Alle redenen worden aangehaald om je ongelijk te bewijzen. Waarom spartelt de andere zo om toch maar zijn gelijk te behouden.

Heb je daar al een ooit bij stilgestaan? Hoe onbaatzuchtig is de motivatie? Eigen gemakzucht? Financiële voordelen? Machtsmisbruik? …

 

Een spiegel

 

Confronteer je iemand met je eigen visie, houd je de andere een spiegel voor. Er wordt dan aangenomen dat de andere ‘zijn’ met jouw eigen visie gaat vergelijken. Plots wordt er een groot verschil zichtbaar. Je verplicht hem tot nadenken. Hij komt zichzelf dan tegen. Gaat hij argumenteren, weet je dat hij zijn gelijk wil halen.

De discussie is op gang gekomen:

  • hij gaat ‘op zijn strepen staan’
  • doet geen water bij de wijn
  • vindt dat hij altijd moet toegeven
  • het kan niet altijd van één kant komen
  • het is altijd zó geweest

Alles wordt uit de kast gehaald … En uiteindelijk brengt het geen zoden aan de dijk.

Als er nu eens zou vastgesteld worden dat er meerdere mogelijkheden zijn, komt er een dialoog tot stand.

Luisteren naar mekaar is zo belangrijk.

Ooit bij stilgestaan dat een mens twee oren heeft en maar één mond? Luisteren is een stereogebeuren en praten is steeds mono!!!!

Heeft iemand een eigen visie, luister dan, sta open voor nieuwe invalshoeken, bevraag om meer duidelijkheid en inzicht te krijgen.

Is het jouw eigen visie die je naar voor brengt, nodig mensen dan uit om een dialoog aan te gaan, om van gedachten te wisselen, om oude ingebakken overtuigingen eens onder de loep te nemen. Leg het collectief geheugen maar eens flink op de rooster!

Laat je de mond niet snoeren. Verdiep je in een ruimer perspectief.

Er is zoveel meer tussen hemel een aarde.

 

Veranderen vraagt moed en volharding

 

Het is gemakkelijker alles te laten zoals het was en ‘mee te huilen met de wolven in het bos’.

Je voelt echter dat er een heel aantal dingen zijn die niet kloppen. Heb je de moed om een eigen visie te hebben en er ook voor te gaan?

Begin dan bij jezelf.

eigen visie  85 kop koffie om kwart voor zeven

 

 

 

 

Hoe ziet jouw dag eruit?

 

 

 

 

Je dagelijkse rituelen van: opstaan, passeren langs de badkamer, ontbijt, de kinderen, naar je werk rijden, de eeuwige file, je eentonige werksituatie/baas, afgepeigerd naar huis, eten maken, kinderen in bad/bed en neerploffen is je zetel … uitgeteld … en niet in slaap geraken omdat je denken niet stopt …

Was dit gisteren zo? Maakte je vandaag een kopie van je gedragingen? Gegarandeerd dat je morgen identiek dezelfde dag beleeft! En overmorgen en …

Hoe kan je hier verandering in brengen? Wat is je eigen visie, kan het anders? Wat zijn de werkelijke prioriteiten? Sommige dingen kunnen echt niet veranderen, maar kijk er dan op een andere manier naar.

Doorbreek routine.

Mogelijk met een half uurtje vroeger op te staan en verantwoordelijkheden bewust te delen met je partner en je kids, krijg je meer ademruimte. Dan word je vanzelf rustig. Je mag het roer van je leven omgooien en een eigen visie hebben over de gang van zaken. Overleg samen hoe de dagelijkse verplichtingen aan de sleur onttrokken kunnen worden.

Sta achter je eigen visie en dialogeer!!! Wissel gedachten uit en kom tot een overeenkomst die voor iedereen haalbaar en aangenaam is. Je leven krijgt dan een enorme meerwaarde.

Enkel opgekropte gevoelens hebben een weerslag op je gezondheid. Er kan veel rondom jou gebeuren, dat géén enkele invloed op je heeft en op je gezondheid. Het is enkel je eigen visie die maakt dat je al of niet door iets geraakt wordt.

Er zijn miljarden virussen, bacteriën en schimmels die je omgeven! Je ademt ze in, door contact komen ze gewoon ongevraagd bij je binnen …

Heb je je al eens ooit afgevraagd waarom de ene mens van iets ziek wordt en de andere niet?

Ik ga je geen zoen geven, wat ik ben snip verkouden …”

Binnen het uur heeft de ene ‘het zitten’ en de andere gaat gezond en wel door het leven.

Raar maar waar: je eigen visie is hier van belang.

Je lichaam geeft in de vorm van pijn, een kwaal, een aandoening of een ziekte subtiel te kennen dat JIJ ER IETS MOET AAN DOEN!!!!!

Verander je gedachten, volg je eigen visie en je leven zal er héél anders uitzien!

Laat je nooit meer manipuleren door het collectief geheugen!

Doorbreek de muur!

 

eigen visie 85  freedom

Via deze link kan je contact met me opnemen.

Het collectief geheugen … een hulp of een struikelblok? Deel 1 (84)

Het collectief geheugen is een stuk van ons erfgoed. Maar is het een vergiftigd geschenk?

 

Collectief geheugen: Puzzelstuk

 

 

Sommige begrippen, worden als vanzelfsprekend beschouwd: een evidentie …

 

 

Collectief geheugen: Schaakfiguren

 

 

 

 

Er is echter dualiteit nodig om een geheel te vormen.

 

 

 

 

Zoals elke medaille een keerzijde heeft, heeft het collectief geheugen ook een achterkant.

 

Ingebakken overtuigingen

 

Elke mens groeit op in een bepaalde situatie, plaats, bij mensen met een eigen levensopvatting, een cultureel erfgoed, religie …

Gangbare overtuigingen worden als het ware ingeademd en gaan onbewust deel uitmaken van de manier waarop elke mens in zijn latere leven naar de dingen rondom hem gaat kijken. Meestal staat men er zelfs niet bij stil. Het gaat tot het collectief geheugen behoren.

Uitspraken en meningen van ouders, opvoeders, politieke partijen, religieuze strekkingen en geneeswijzen drukken een onzichtbare stempel in het onderbewustzijn van elke mens.

Iets wordt al vlug belachelijk gevonden wanneer het niet overeenstemt met de gebruikelijke gang van zaken.

Is iemands waarheid voor jou “bullshit” ???

 

Collectief geheugen: bullshit

 

Als je iets vaak genoeg en met de nodige overtuiging herhaalt, wordt het op de duur erkend als waarheid. Twijfel wordt uitgesloten: het wordt toegevoegd aan het collectief geheugen.

Helaas zijn mensen zich niet bewust hoe ze geïndoctrineerd zijn door hun omgeving. Hun denken en handelen zijn dan een automatisme geworden. Wordt men erop aangesproken gaat men zelfs in discussie om zijn gelijk te halen.

 

Motivatie van de omgeving

 

Het collectief geheugen wordt in stand gehouden omdat er voordelen aan verbonden zijn. Het is allemaal niet zo onschuldig.

Machtsmisbruik is één van de grootste redenen om een bepaald gegeven in het collectief geheugen te krijgen. De verkondiger van de ‘zogezegde waarheid’ plukt de vruchten van de druk die hij daardoor uitoefent.

Denk maar aan alle reclame die je via sociale media dagelijks te slikken krijgt.

Het wordt op je netvlies gebrand, in je oren geknoopt en vastgelegd in je onderbewustzijn. Het lijkt wel een persoonlijke boodschap te zijn. Als je volgende keer gaat winkelen, gaat je aandacht spontaan naar het product dat aanbevolen werd.

Maar niet enkel voeding wordt je opgedrongen, ook hygiëne … je tandpasta … er zijn nu al 4 merken, waarvan elke spotje beweert de enige te zijn om een gezond gebit het krijgen, te hebben en te behouden.

Suikervrije dranken … wél met aspartaam … al eens opgezocht wàt dit eigenlijk is???

Waspoeder … en machinereinigers …

in zo een vuile machine kan je toch zijn kleedjes niet wassen …”

en je ziet hoe een pak drek uit de dichting van de wasmachine wordt geschept!!! Om maar niet te praten over de kilo’s kalk die zich binnen in afgezet hebben …

Laat jij je vangen???

Zorg jij dat een ander er beter van wordt??? Of durf je kritisch zijn? Zoek je naar andere oplossingen? Problemen moeten uit de weg geruimd worden … maar mogelijk kan het ook héél anders.

 

Wat met opgedrongen medicatie?

 

Heb je er al eens bij stilgestaan, hoeveel beeldmateriaal er is om medicatie te promoten? Van een verstopte neus, pijnlijke knieën, energietabletten, hoofdpijn door stress tot een verstopte darm … (en nog zoveel méér)

“Big Pharma” lacht in zijn vuistje: kassa-kassa. Zijn winkeltje draait!!! Dagelijks wordt het collectief geheugen opgeblonken.

Deze medicamenten móet je in huis hebben om je dag door te komen.

De opgedrongen visie over cholesterol, hoge of lage bloeddruk …

De gedachtegang wordt geslikt als zoete broodjes en de verkoop is recht evenredig.

Het collectief geheugen wordt subtiel bespeeld en de resultaten blijven niet uit!

Doel bereikt.

 

Collectief geheugen:  Vertrouwen

 

Loop jij er ook met je ogen open in?

Blind vertrouwen?

 

Een gigantische struikelblok dus …

 

 

 

 

Laat ik het dan maar eens hebben over de behandelingen van levensbedreigende ziekten. Je hoort niets anders dan dat chemo en bestraling de enige mogelijkheden zijn om redding te bieden, wanneer mensen zich in “het straatje zonder (of net mét) een einde” bevinden. Zonder verpinken wordt er dan door de reguliere geneeskunde gezegd:

“Het was te ver, alles was uitgezaaid … We deden wat we konden”.

Over de gigantische winsten die ze daardoor konden opstrijken wordt niet gepraat!!!!

En toch staat het in het collectief geheugen gebeiteld: vraag het aan je dokter …

 

Doe eens wat meer moeite

 

Het is echt niet allemaal wat het lijkt.

Soms is het collectief geheugen een hulp: er zijn oude waarden en gezegden die het nog altijd doen: zoals bv. bij een brandwonde: “eerst water, de rest komt later”. En zo zijn er meerdere positieve.

Durf kritisch zijn: wie heeft er bij de ingebakken overtuiging baat? Waarom blijft het in het collectief geheugen zitten? Wordt iets tot vervelens toe op sociale media herhaald? Waarom wordt iets de hemel geprezen? Onbaatzuchtige bekommernis voor de medemens?

Verruim je horizon eens met eerlijke informatie. Je zal versteld staan wat je op dezelfde sociale media vindt. Je gaat mensen tegenkomen die de dingen wél eerlijk neerzetten en die methodes gebruiken waar de lezer mee gebaat is.

Helaas blijkt het zoveel inspanning te vragen om oude ingebakken overtuigingen uit te wissen. Gemakzucht en gelatenheid liggen vaak aan de basis.

Wat je als kind meekreeg, blijkt erin gehamerd te zijn. “Jongetjes huilen toch niet …” Misschien mannen wél???

Als je knieën pijn doen, kan het wél verholpen worden:

zonder die éne pleister of dat bepaalde zalfje dat diep doordringt en 12 uren blijft werken …’

kijk eens wat er niet gaat in je leven … en doe daar iets aan.

Waarover “kanker” jij onophoudelijk in je leven? Wat doe je met je angst om zekerheden in je leven kwijt te raken? Blijf je boos op dingen rondom jou, die eigenlijk jouw probleem niet zijn? Geven ze je stress?

Hou eens grote schoonmaak in dat collectief geheugen van je. Ruim je mentale zolder op en geef je waarden en normen eens een update. Het NU-jaar 2020 heeft vele mogelijkheden. Benut ze!

Je bent toch geen olifant die denkt dat hij geketend is met een dun touwtje???

 

 

Collectief geheugen :Olifant  gebonden aan touw

Via deze link kan je contact met me opnemen.

2020 … Een nieuw jaar of een kopie van het oude? (83)

Nieuwjaar … Is het werkelijk nieuw of maak je onbewust een kopie van het voorbije 2019?

 

Nieuwjaar 83 Happy New Year

 

 

We wensen iedereen een gelukkig en voorspoedig Nieuwjaar toe met daar bovenop de wens voor een goede gezondheid …

 

 

Nieuwjaar 83 man achteromkijkend

 

 

 

 

 

Kijk je achterom naar je doen en laten van 2019 en borduur je op hetzelfde patroon verder???

 

 

 

 

Is nieuw werkelijk nieuw … totaal ànders?

 

Ohhhhhh … je wil wel heel veel dingen anders dan in het voorbije jaar. De vraag is echter: krijg je het voor mekaar om het daadwerkelijk anders te doen? Nieuwjaar is telkens een mijlpaal, een vaste waarde: op die dag móet het gebeuren!!!

Met Nieuwjaar stop ik met roken.

Nieuwjaar is dé dag bij uitstek om niet meer te snoepen.

Op 1 januari: Nieuwjaar: stop ik met mijn alcoholverslaving.

Op Oudejaarsavond rook ik mijn laatste jointje: ik stop met Nieuwjaar.

De drugs zwier ik aan de kant met Nieuwjaar …

 

Herkenbaar?

 

Slaag er werkelijk in om je leven vanaf 1 januari anders te beleven? Wat blijft erover van je goede voornemens? Welke excuses haal je uit de kast om het toch nog een paar dagen uit te stellen?

  • De farde sigaretten is nog half vol.
  • De doos pralines is nog niet leeg.
  • Met Nieuwjaar komen er nog vrienden langs die graag champagne drinken.
  • Dan mag een jointje toch niet ontbreken.
  • Mijn voorraad drugs is nog niet op … heb daar zoveel geld aan gegeven …

Aan “willen” blijkbaar geen gebrek!!! Zet je dit om in “daden”?

Waarom is dit blijkbaar toch zó moeilijk???

 

De spelbreker

 

Er worden stokken in je wielen gestoken. Iemand dwarsboomt je constant, laat je in oude gewoontehandelingen hervallen. Je weet deze boeman niet te vinden. Je ervaart hem, maar ziet hem niet: omdat hij in je zit!

Het is je eigen onderbewustzijn.

In het voorbije jaar 2019 heb je weer zoveel ervaringen opgeslagen en deze voor ‘waar’ aangenomen. Aan die ervaringen hingen gevoelens vast. Je bent – zoals alle jaren voordien – linken gaan leggen tussen gebeurtenissen die je geraakt hebben, zowel de fijne als de minder aangename en degenen die je diep geraakt hebben. Je hebt er een bestand van gemaakt en opgeslagen op je harde schijf van je “personal computer” = je onderbewustzijn.

Willen doe je zelf: omdat het je bewustzijn is dat dit mogelijk maakt. Jij kan keuzes maken in je leven en er daadwerkelijk naar handelen. Niemand kan je tegenhouden, wanneer jij dat wil.

 

Nieuwjaar 83 bank aan moeras

 

Maar net zoals bij moeras of drijfzand schuilt het gevaar nèt onder de oppervlakte. Schijnbaar niets aan de hand, totdat je erop stapt. Onherroepelijk zak je weg. Hoe meer weerstand je biedt, hoe fataler het wordt.

Er is dus blijkbaar méér aan de hand.

De ondergrond, de basis moet stevig genoeg zijn. Hoe steviger de fundamenten, hoe solieder het bouwwerk dat erop gezet wordt. Het houdt stand.

Jouw fundamenten zijn je herinneringen, dat wat jij voor écht aanziet. Het is een vast gegeven in je leven. Aan elke situatie wordt onafscheidelijk een gevoel gekoppeld. Een gevoel dat je zélf opgeroepen hebt door één bepaalde gedachte.

 

Oude wonden zijn zeer kwetsbaar

 

Pijn uit het verleden kan je wegduwen, begraven, doen alsof ze er nooit geweest is, want je moet verder … je moet overleven. Maar dat eist zijn tol.

Elke pijnlijke ervaring laat een spoor achter, is een wonde. Wonden genezen, maar laten een litteken achter. Het is telkens op diezelfde plaats dat je je weer kwetst, wanneer een voorval uit je omgeving je triggert. Net omdat de oorzaak van de kwetsuur niet weg is.

Je blijft met het gevoel zitten dat aan die situatie verbonden werd: je voelt pijn, verdriet, boosheid, teleurstelling, machteloosheid, ergernis, frustratie, schuldgevoel, lijden, minderwaardigheid, onvoldaanheid, genegeerd zijn en zo kan je nog doorgaan.

Dit is jouw stramien waar jij je leven op borduurt. Wanneer je daar geen verandering in brengt, wordt Nieuwjaar hetzelfde als Oudjaar!!!

 

Nieuwjaar 83 oude schoenen

 

 

 

Het is dan alsof je aan een marathon begint, maar met je oude schoenen van de vorige keer, die je blaren bezorgden …

 

 

 

 

 

Dacht je dat het nu wel beter zou zijn???

Drastische veranderingen zijn dus noodzakelijk.

 

Oude gedemodeerde waarden durven loslaten

 

Als je blijft denken, geloven en doen zoals je altijd deed, verandert er niets. Nieuwjaar is dan geen nieuwe start, maar een voortzetting van het oude. Je maakt gewoon een kopie van Oudjaar naar Nieuwjaar.

Je kan dan wel veel willen veranderen, maar uiteindelijk blijft alles zoals het was.

Denk anders over hetzelfde. Bekijk je gedraag eens met een zeer streng en kritisch oog.

Waarom:

  • rook je?
  • drink je?
  • snoep je?
  • gebruik je joints/drugs?

Wat wil je verdringen, wil je jezelf belonen, kan je het leven niet alleen aan?

Kom je daarachter, dan heb je de oorzaak gevonden en kan je je gedrag veranderen. Enkel door anders met de reële situatie om te gaan, zal je in staat zijn een draai van 180° te geven aan je leven.

Je verleden is je beste maatstaf. Daar word je geconfronteerd met de manier waarop je over iets gedacht hebt. Nieuwjaar is NU. Dus ook je denken moet nu nieuw zijn.

Sloop de oude muren van je “zijn”, die op drijfzand gebouwd zijn en je telkens onderuithalen. Ze bieden je echt geen bescherming. Weiger je nog lange ter gedragen zoals je voorheen deed.

 

Laat voortaan gevoelens als dankbaarheid, enthousiasme, ontzag, verwondering, overvloed, waardering, vriendelijkheid, kracht, vrijheid, mededogen … een constante zijn in je leven. Je bereikt het simpelweg met positief over een feit uit het verleden te denken, waar je voorheen daarover negatief ingesteld was.

Jouw verleden stelt je in staat om bewust te worden, daardoor heb je referentiespunten van hoe het “niet” hoort te zijn.

 

Word nieuw!!! Een gezegend Nieuwjaar toegewenst!

Nieuwjaar 83 Plant in asfalt

Via deze link kan je contact met me opnemen voor meer info of concrete hulp.

Gelukkig zijn … een keuze of helaas gewoon je lot? (82)

Gelukkig zijn met wat je hebt of blijven verwachten dat het tij ooit keert

 

Gelukkig zijn 82 silhouet

 

 

Je kan over twee dingen gelukkig zijn:

wie je bent en wat je hebt.

 

 

 

 

Gelukkig zijn 82 Depressie

 

 

 

Je kan zielsongelukkig zijn over:

wie je bent en wat je niet hebt.  

 

 

 

 

 

De feiten zijn gewoon wat ze zijn.

 

Er zijn nu eenmaal dingen waar je niets kan aan veranderen. Je bent wie je bent en je hebt momenteel wat je hebt. Dit is de realiteit en daar moet je het mee doen.

Niet de werkelijkheid bepaalt de graad van gelukkig zijn, maar de manier hoe jij naar gelukkig zijn kijkt, hoe je daadwerkelijk gelukkig zijn ervaart.

Elke mens wordt geboren met een rugzak vol mogelijkheden, die hij naar eigen believen mag ontwikkelen en gebruiken. Hij wordt op één welbepaalde plaats geboren, waar hij met die attituden aan de slag kan gaan. Hij beschikt over een vrije wil om zijn leven op zijn eigen manier uit te bouwen.

Aan elke keuze hangt een consequentie aan vast, die hij – willen of niet – móet aanvaarden. “Boontje komt om zijn loontje”, zegt de volksmond.

 

Gelukkig zijn 82 Je rugzak

 

Jij bent jij in die welbepaalde omstandigheden … en dààr moet je het mee doen. Je kan dromen, verlangen en vurig hopen dat alles eens anders wordt … Zo vaak echter blijf je op je honger zitten. Je kijkt te veel naar wat je niet hebt. Alles wat je wel hebt, vind je zó normaal!!!

Bewuste keuzes maken

 

Gelukkig zijn hangt echt niet af van de wereld rondom jou. Gelukkig zijn is een ‘staat van zijn’. Iets dat diep vanbinnen aanwezig is, dat diep geworteld zit in je geest en in je bewustzijn. Niets of niemand is in staat je uit deze gemoedstoestand te halen, tenzij jij dat toelaat. Jij alleen bepaalt wat gelukkig zijn voor jou betekent.

Je kiest er dus voor. Jammer genoeg ben je je daar niet altijd van bewust en word je geleefd in plaats van bewust zélf te leven. Zo vaak leg je dan de schuld bij anderen of bij een bepaalde situatie in je leven.

Je beseft zelden dat je de situatie zelf gecreëerd hebt, door keuzes die je voorheen gemaakt hebt. De gevolgen van een keuze kunnen soms pas jaren later een weerslag hebben in je leven.

Vergat je dan dat het je eigen beslissing was … zou het wel eens voor veel teleurstelling kunnen zorgen.

 

Gelukkig zijn 82Nadenken over je keuzes

 

 

 

Leef dus bewust. Sta stil bij keuzes die je maakt. Vraag je af: ”zal ik hierdoor straks gelukkig zijn??”

 

 

 

 

 

 

 

Impulsief handelen is zelden een goede maatstaf. Hoe vaak heb je niet een voorgevoel dat iets mis kan gaan, maar je duwt het weg, je legt dat stemmetje het zwijgen op. Gaat het dan toch mis, besef je “dat je het wist!!!”. Luister eens wat meer naar je diepste ‘ik’.

 

Fijngevoelig worden

 

Dit kan je oefenen. Oefening baart kunst! Op het moment dat je werkelijk beseft dat gelukkig zijn enkel van jezelf afhangt, kan je je daarop trainen.

Hoeveel uren trainen sportlui en artiesten om hun discipline te beheersen? Tijd nog moeite worden gespaard. Zij ervaren gelukkig zijn wanneer ze alles onder de knie hebben, wanneer ze een virtuoos geworden zijn of een topatleet.

Zo ook ben jou!

Het gaat niet vanzelf. Gelukkig zijn wordt je niet zomaar in de schoot geworpen. Het zal inspanning vragen.

Jaren heb je geleefd volgens een bepaald denkpatroon, volgens normen en waarden die je van je omgeving, opvoeding en cultuur mee gekregen hebt. Het zijn oude ingebakken overtuigingen en ze zijn zeer hardnekkig. Sommige zijn echt vastgeroest in je denken en zijn een automatisme geworden. Dan is er werk aan de winkel.

Je kàn en mag veranderen. Albert Einstein zei:

“De definitie van krankzinnigheid is hetzelfde blijven doen en een andere uitkomst verwachten.”

 

Blijf je denken en leven zoals je altijd hebt gedaan, zal er niets veranderen. Haal al je negatieve muizenissen eens uit je hoofd. Besef dat enkel jij bepaalt of je een “arm-ikje” bent of dat gelukkig zijn een gevestigde waarde is in je leven!

Stop met de schuld van je ongelukkig zijn bij een ander of iets anders te leggen. Dat is geen eerlijk zaken doen.

 

Je eigen verantwoordelijkheid

 

Zolang je je daar niet van bewust bent zal het mis gaan in je leven.

Iedereen heeft wel iets op zijn jeugd, zijn ouders, zijn school, zijn vrienden aan te merken. Niemand heeft een verleden dat één en al rozengeur en maneschijn was …

Blijf je echter het zwaartepunt dààr leggen, kom je nooit in evenwicht en zal je nooit beseffen wat gelukkig zijn wil zeggen.

Dank zij je verleden ben je nu de mens die je bent. Het gaf je de mogelijkheden om inzichten op te doen en om deze nu in de praktijk om te zetten.

Je bent je verleden niet, je bent je NU.

Je hebt bagage in je rugzak zitten, die je nu anders kan gebruiken. Benut ze als groeikansen, creëer nieuwe mogelijkheden.

Een ‘handige Harry’  heeft in zijn hobbykamer ook veel oud materiaal liggen, dat hij niet meer gebruikt waarvoor het destijds gediend heeft. Hij benut het om iets totaal anders te scheppen.

Het oude gebruiken om een meesterwerk te maken, is dus de opdracht. Dat heet dan gelukkig zijn.

Vreugde vinden in wat je zelf in de hand hebt. Jij bent de schepper. Kijk je nu op deze manier naar je leven, naar wie jij bent en wat je hebt, veranderen je zwartgalligheid, je ongenoegen, je boosheid, je ergernis en je teleurstelling in een positieve boost.

Dan dringt het echt tot je door dat je gelukkig zijn zelf bepaalt. Het is niet je lot maar een bewuste keuze.

 

Gelukkig zijn 82 Live is great

 

Via deze link kan je contact met me opnemen.

Lees ook blog 52

Euthanasie … vanuit een andere hoek bekeken (81)

 

Euthanasie … jij wilt het en de wet staat het toe … onder welbepaalde voorwaarden

 

Euthansie: Naar de overkant

 

 

 

Voor jou is het genoeg geweest … en genoeg is genoeg. Het kan écht zo niet meer …

Je wil naar “de overkant”. Stop deze pijn!!!

 

 

 

 

Euthansie:Stop val van dominostenen

 

 

 

Een bewuste keuze wordt gemaakt: euthanasie: op een legale manier uit het leven stappen. De huidige toestand wordt niet langer geaccepteerd: géén nodeloos, zinloos en mensonwaardig lijden meer!

 

 

 

 

De geest is zich bewust van ondragelijk lijden. De reguliere geneeskunde blijft in gebreke: de lichamelijke/geestelijke pijn kan niet meer verdoofd worden. Euthanasie is dan de enige uitweg. Deze gedachte is in de tijd ontstaan, gegroeid, gerijpt. Het is zover.

 

De nu-situatie

 

In het nu-moment ervaart een mens – in die situatie/eindfase – dat voor hem de eindstreep bereikt is. Naast zelfdoding blijkt euthanasie dan de enige haalbare/aanvaardbare oplossing te zijn.

Eindeloze debatten binnen de regeringspartijen: wél of niet, onder welke specifieke voorwaarden, alsof ZIJ het voor het zeggen hebben. Machtsmisbruik, dictatoriaal gezag: de wet is de wet!!! Zeggen ZIJ “ja”, krijg je ongestraft een spuitje en mag je inslapen.

Het hele plaatje rammelt aan alle kanten.

Er is wel méér aan de hand.

 

Euthanasie: De fatale spuit

 

Je leeft je leven niet zomaar!!! Elk leven is door het Universum bewust gecreëerd. Je moet het niet geloven … je màg op je oude denkpatroon verder borduren, maar dan zal je steeds hetzelfde eindwerk bekomen.

De ‘mal’ van het leven, van je denken, bepaalt het resultaat.

Je krijgt nooit een ander resultaat, wanneer je steeds dezelfde weg bewandelt. Enkel door naar je verleden te kijken kan je in het nu groeien en kan er verandering komen.

 

Het oorspronkelijke doel

 

Leven om te leren … met scha en schande wijs worden … oefening baart kunst … de aanhouder wint … met een bluts en een buil … niet zonder slag of stoot …

Deze uitdrukkingen zijn ons zo vertrouwd. Het lijkt zo normaal. Wil je iets beheersen, vraagt dit oefening, training, uithoudingsvermogen. En … waar een wil is, is een weg.

Zo worden kleine kinderen groot. Als ze maar leren uit hun fouten, komt het allemaal wel goed.

De omstandigheden zijn eigenlijk het oefenmateriaal om inzichten op te doen. Heb je je les geleerd, kan je aan een nieuwe uitdaging beginnen, met de kracht van de vorige ervaring. Je hebt kennis opgedaan waarmee je verder kan. Toegepaste kennis noemt men wijsheid!

Euthnasie: Oude tronk met nieuw leven

 

 

 

 

Het oude gebruiken om iets nieuw voort te brengen.

 

 

 

 

Zolang je enkel naar dit leven kijkt, kan je vaststellen of je in elke situatie juist gehandeld hebt. Maar in één leven doen zich niet alle situaties voor die je móet meemaken, om alle levenslessen te leren. Er moet weerstand zijn, om wrijving te ondervinden.

Het Universum is gul! Er worden meerdere mogelijkheden geboden om tot totale ontplooiing te komen, om het oorspronkelijke doel te bereiken: onvoorwaardelijke liefde.

 

Wedergeboorte

 

Deze blog is geen pleidooi voor het geloof in reïncarnatie. Het is een mogelijkheid om je horizon te verruimen en alles eens vanuit een hele andere hoek te bekijken. Ook euthanasie wordt onder de loep genomen, zonder hierover echter een oordeel te vellen.

Een mens bestaat uit een lichaam, een geest en een ziel.

De ene kan niet zonder de andere, hoewel de ene meer te zeggen heeft dan de andere.

De ziel (onzichtbaar!!) bepaalt eigenlijk alles: ‘de architect’, zou je kunnen zeggen. Zij weet hoe het eindresultaat er moet uitzien. De materie waarmee gewerkt zal worden is het ‘lichaam’, dat over een stuwende kracht: ‘de geest’, beschikt om de vooropgestelde doelen te bereiken.

Er is echter veel te leren om de volmaaktheid te bereiken. Een ziel op zich kan niets leren omdat deze ‘ijl’ is en geen weerstand ondervindt. Daarom gebruikt de ziel een cel constructie die gebonden is aan lineaire wetten. De ziel legt zichzelf eigenlijk beperkingen op, om confrontaties kùnnen aan te gaan.

 

Duidelijke signalen

 

Wanneer de harmonie verbroken wordt tussen ziel, geest en lichaam, zendt de ziel subtiele signalen uit. Het gaat mis met het bouwwerk en de architect geeft dit ook aan.

Wanneer iemand foute dingen doet, of zich verzet tegen groeimomenten, mogelijkheden onbenut laat, resulteert zich dat in pijnpunten in het lichaam. Blijft de situatie een lange tijd zo, zullen het chronische pijnen worden/blijven.

Elke ‘ziekte’ is terug te draaien, wanneer men de oorzaak van het signaal herstelt. Dus: bewust teruggaan in de tijd en kijken waar men de boel belazerd of gesaboteerd heeft. Het eerste prille signaal kan héél lang geleden door de ziel gegeven zijn en is onopgemerkt aan je voorbij gegaan. Herkent men dat bewuste moment en worden er andere, betere keuzes gemaakt, verdwijnt de pijn vanzelf. De ziel is dan tevreden en kan verder met de bouw.

Ervaart een mens nu ondragelijke pijnen, voortvloeiend uit bepaalde keuzes in het verleden en die door de reguliere geneeskunde niet meer te verhelpen zijn, zijn er meerdere mogelijkheden:

  • het lijden aanvaarden, tot de natuurlijke dood volgt
  • zelfdoding
  • euthanasie
  • of … bewustwording!

Wanneer men ziekten bekijkt als signalen van ‘het uit evenwicht zijn’ en deze slechts een dringende oproep zijn van de ziel om andere keuzes te maken in het leven, is lijden maar tijdelijk. Neem de oorzaak weg en de pijn is weg!

Mensen hoeven niet te lijden.

Iedereen gaat ooit dood, maar dat kan onder menswaardige omstandigheden. Geen afgetakeld lichaam, met een gezonde geest: omdat:

  • je hart het aantal keren geslagen heeft, zoals de ziel zich voorgenomen had,
  • je lichaam de vooropgestelde periode beëindigd heeft,
  • nieuwe kansen mogelijk gemaakt moeten worden, om te leren.

Beslist men nu zelf om tot euthanasie over te gaan, ontneemt men zichzelf de kans om het evenwicht te herstellen. Er wordt dan naar de kwaal, de pijn, de ziekte gekeken en niet naar dàt wat ermee gedaan moest worden.

Door euthanasie te plegen, leert men zijn lessen niet en is de ziel genoodzaakt dezelfde omstandigheden te creëren in een volgend leven: nét om dàt te leren, wat er in dit specifiek leven aan ‘lesmateriaal’ voorhanden was.

Deze visie stelt euthanasie wel in een heel ander daglicht en roept vragen op.

Les niet geleerd op school? Dan wordt het ‘tweede zit’ of het ganse jaar opnieuw doen. Dit is de harde werkelijkheid.

Dit lot is ook de mens op zijn levenspad beschoren!

Euthanasie is eigenlijk ‘deserteren’ … je muist ervan onder! Ieder echter zijn vrijwillige keuze!

Kijk je dus bewust naar je ziekten/kwalen, ga je ermee aan de slag, dan het moet nooit tot euthanasie komen.

 

Euthanasie: Think before you act

Via deze link kan je meer informatie bekomen.

 

Werkelijkheid of illusie? Je verleden, heden en toekomst (80)

Werkelijkheid of illusie … welk van beide?

Werkelijkheid

 

 

Je verleden is werkelijkheid. Daar kan je jammer genoeg niets meer aan veranderen. De weg terug is versperd.

 

Werkelijkheid

 

 

 

Je heden is de brug van je verleden naar je toekomst.

 

 

 

 

De werkelijkheid

 

Je verleden vloeit schijnbaar naadloos over in het heden en wanneer je op dezelfde manier blijft denken, lijk je gedoemd te zijn om het in de toekomst te herhalen.

Wanneer je terugblikt naar het leven dat je tot nu toe geleefd hebt, word je geconfronteerd met alle vreugden en verdriet, je overwinningen en zoveel blunders, met kwalen en ziekten.

Mogelijk was je verleden niet één groot feest … maar een aaneenschakeling van veel ellende.

Het weegt op je als een zware rugzak die je dagelijks meesleurt. Het is ballast, die je belet om vredevol en gelukkig te zijn. Je slaagt er maar niet in om dit gewicht van je af te schudden. Dit is de rauwe werkelijkheid. CVS is daar een eerste gevolg van: je bent gewoon altijd moe … of je nu goed slaapt of slecht. Het voelt aan alsof je nooit opgeladen geraakt. Een goede nachtrust zou voldoende moeten zijn om de nieuwe dag vol energie te kunnen beginnen. Er is dus duidelijk méér aan de hand.

 

Een sofa of een trampoline?

 

Alles is precies zoals het hoort te zijn. De werkelijkheid waarin je in het verleden geleefd hebt, was perfect!

Ja, je leest het goed!!!

Je hebt je leven geleefd, elk nu-moment  en je kon niet anders. Bewust of onbewust heb je keuzes gemaakt en die waren volmaakt, op het moment dat je ze maakte!!!

Anders had je het wel anders gedaan. Dus was die werkelijkheid volmaakt. Het is pas na verloop van tijd dat je vaststelt welke impact die keuze gehad heeft in je leven. Nu kan je met spijt, boosheid, een hoop verwijten naar jezelf toe daaraan terugdenken: de werkelijkheid blijft dezelfde.

Je hebt twee mogelijkheden:  je blijft met een hoop frustraties zitten waardoor je gaat lijden en klagen. Zo voed je je slachtofferrol en vlij je je neer op je sofa, om niet meer recht te komen.

Of:

je kijkt naar de groeikansen die erin verscholen zitten om er in het heden mee aan de slag te gaan. Soms moet je eerst op de bodem van de put zitten, niet meer dieper kunnen wegzakken, eer het besef komt dat de enige uitweg terug naar boven is.

Je kan alle tegenslagen in je leven zien als een enige en unieke mogelijkheid om wijs te worden. Het verzet valt weg, het schuldgevoel, de spijt … Dankbaarheid komt in de plaats, omdat je dank zij  de werkelijkheid van het verleden, in staat gesteld wordt nieuwe bewuste keuzes te maken.

WerkelijkheidDeze zijn dan een trampoline, waardoor je het goede, het ware, het schone van alles kan zien.

Het verleden was perfect, het heden is perfect en de toekomst zal ook perfect zijn. Geen illusie maar werkelijkheid!!!

 

Je hebt de macht!

 

Jij bent de enige die bepaalt hoe je in het leven staat. Jij hebt de macht om je leven een draai van 180° te geven. Je kan niemand of niets de schuld geven wanneer je leven een puinhoop is.

Wanneer je inziet dat de werkelijkheid precies is zoals ze moet zijn, stop je met je verzet. Daardoor komt ook je lichaam in evenwicht en verdwijnt elke ziekte.

In blogs 32, 33 en 34 had ik het uitvoerig over de signalen die je lichaam uitzendt om duidelijk te maken dat er gevoelens zijn die je niet de juiste plaats geeft die ze maar hebben. Daardoor ontstaat elke ziekte: het uit balans  zijn.

Je lichaam luistert wanneer het duidelijke informatie doorkrijgt, herstelt elke beschadiging die ontstaan is door het ‘ziek-zijn’ en brengt het weer in volmaakt evenwicht.

Zolang je tegen iets vecht, lig je overhoop. Het vergt enorm veel energie en doorgaans verlies je de strijd. Frustraties zijn het prijskaartje!

Werkelijkheid

 

 

 

Besef je echter, zoals in de Bijbel staat, toen God naar Zijn schepping keek

en zag dat het goed was”

dat alles werkelijk goed is, dan heb je jezelf “ont-moet”. Niets móet dan nog!!!

 

 

 

 

 

Dan ben je geestelijk volwassen geworden en hebben je handelingen een uitermate goed effect op de werkelijkheid.

Wil je de wereld veranderen, begin dan bij jezelf. Je moet eerst door je eigen ellende gaan, om te beseffen hoe het NIET moet!

 

Ter controle

 

Wil je weten hoever je reeds gevorderd ben in je groeiproces kan je jouw werkelijkheid eens toetsen aan volgende criteria:

Wat doet een reële omstandigheid met je? Hoe diep hakt het erin? Hoe sterk haalt iets je uit je evenwicht?

Mogelijk:
  1.   ervaar je erna spanningen, frustraties, een knoop in je maag. Ga je je dan anders voordoen dan je bent? Besef je dat je het jezelf onnodig moeilijk maakt maar je komt er niet uit en het overkomt steeds opnieuw?
  2.   erger je je aan alles rondom jou en besef je niet dat die andere persoon of net die situatie eigenlijk een spiegel zijn voor je eigen visie: je komt jezelf tegen in je “totaliteit”. Er is dus nog werk aan de winkel.
  3.   laat een gebeuren een diepe kras achter op je ziel, zoals een inkerving op een rotswand …
  4.   is er al geen sprake meer van een diepe indruk en kijk je gewoon even naar jezelf, welke jouw plaats is in het geheel.
  5.   beroert de situatie jou wel en laat het even een spoor achter, zoals je een lijn zou trekken in het zand. Wind en water wissen het kort nadien gewoon uit.
  6.   laten de gebeurtenissen wel een indruk achter, maar die zo kortstondig, zoals je in water met je hand een geul zou maken, die zich onmiddellijk weer vult en gladgestreken wordt. Je voelt je niet verongelijkt, je bent geen slachtoffer meer. Je kan het grote plaatje zien, waarin deze gebeurtenis perfect als een puzzelstukje past.
  7.   ben je in staat niet emotioneel te reageren op gelijk welke situatie in je leven. Dan heb je de geestelijke volwassenheid bereikt. Je handelt vanuit een positieve staat van bewustzijn en bent dan vanuit je diepste kern in staat tot maximale creativiteit. Je trekt een lijn in de lucht, die geen enkel spoor achter laat. Niets wordt nog als “erg” bevonden.
Zeven niveaus waarop je je kan bevinden …

Kijk eens eerlijk wat jouw werkelijkheid is op dit moment in je leven. Heb je nog groeitijd nodig? Neem dan je tijd, zolang je maar niet stilstaat en elke gebeurtenis ter harte neemt om als mens het hoogste goed te bereiken.

Ik wens je een fijne tocht toe op weg naar “onvoorwaardelijk liefhebben”.

Werkelijkheid

Via deze link kan je contact met me opnemen. Als je wil, zal ik je gids zijn!

Voorlopig is dit de laatste blog …

Groeien, lichamelijk en geestelijk … grijp je kansen! (79)

Groeien is een eigenschap van elk levend organisme. Er vindt een evolutieproces plaats. Soms snel, soms uitermate langzaam.

Groeien

 

Er is wel één en ander nodig om te kunnen groeien. Lucht, water en voedsel, maar licht is doorgaans ook een vereiste.

 

 

 

Groeien

 

 

 

Is je een lang leven beschoren heb je veel meer tijd om te groeien en beschik je over de mogelijkheden geboden kansen meerdere keren te benutten.

 

 

 

Gangbaar in de natuur

 

Wanneer je het leven rondom je nauwkeurig observeert, stel je vast dat de gangbare norm voor de levensduur recht evenredig gekoppeld is aan de tijd die een dier nodig heeft om tot volwassenheid te komen.

Een dier is fysisch gezien volwassen wanneer het in staat is om zich voort te planten. Deze tijd wordt vermenigvuldigd met 6 om te bepalen hoe oud een dier kan worden.

Pas je deze formule toe op de mens, zou je kunnen zeggen dat iemand op 20 jaar in staat is zelfstandig zijn leven te leven, ook al is hij tussen zijn 12 en 14 jaar in de mogelijkheid kinderen te verwekken en – als meisje – een kind te baren.

Groeien

Dus zou een mens “op z’n sokken” 120 jaar moeten kunnen worden, in goede gezondheid en sterven omdat zijn hart gewoon zijn laatste slagje geslagen heeft …

Jammer genoeg is dit een utopie. De realiteit is heel anders. Niemand haalt deze “normale” geleefde tijd!!!

Wat gaat er dan toch zo mis?

Omdat dieren uit het dierenrijk komen en mensen uit het mensdom???

Is de mens afgestompt en zich niet meer bewust van de essentiële wetten van het bestaan?

Hoorde hij niets over “de wet van behoud van energie”. Energie gaat nooit verloren. Energie is de bindende kracht van alles wat bestaat.

Lees de blogs 54 en 55 maar eens opnieuw.

Dan verneem je hoe wij – dankzij de energie – met elkaar zijn verbonden en woordeloos kunnen communiceren. Energie stopt niet wanneer een mens overlijdt. Enkel het stoffelijke keert naar zijn oorspronkelijke staat terug: stof.

 

Je moet het niet geloven

 

Ik dring je mijn visie niet op, maar wil enkel je horizon verruimen.

Wanneer energie nooit stopt met stromen en al het levende met elkaar verbindt, lijkt het toch uitgesloten dat bij de dood van iemand alles ineens “er niet meer is”. Uiteraard blijven herinneringen leven aan mens en dier die heengingen. Maar dit is niet tastbaar. Het zit enkel in het hoofd van hen die achterblijven en kan dan als troost dienen voor het werkelijke gemis.

Er moet toch méér zijn dan dat. Welke zin heeft “leven” anders? Waarom groeien, wanneer het tot niets leidt?

Geboren worden, een al of niet succesvol leven leiden en dan doodgaan: ‘over and out’!

Sta je daar nooit bij stil? Of duw je het weg om de confrontatie niet te moeten aangaan?

Mensenlevens zijn zeer ongelijk van duur en van kwaliteit. De ene heeft dus méér geluk dan de andere …

Hoe onrechtvaardig is dit?

Waarom de ene wél en de andere niet??? De ene heeft de tijd om met scha en schande  wijs te worden en te leren uit de blunders van zijn vlegeljaren … de andere sterft op jonge leeftijd en blijft met de gevolgen van zijn daden in zijn apenjaren zitten. Iedereen betaalt leergeld! Maar zo lijkt het of het de ene aangerekend wordt en de oudere heeft tijd om alles te herstellen.

Kan het leven zó oneerlijk zijn?

Het grotere plaatje

 

Als je maar één leven had, zou je werkelijk gigantisch gebukt gaan onder het zware pakket van leerstof.

Groeien doe je met kleine stapjes.

Als mens in het dagelijks leven doorloop je toch ook meerder blokken in het onderwijs, waar de eindtermen zeer duidelijk omschreven zijn: deze kennis moet je beheersen éér je naar een volgend studiejaar mag gaan.

De kleuterschool, lagere school, hoger onderwijs en de universiteit …

Lukt het je niet, krijg je nieuwe kansen: herexamen in september of het ganse jaar opnieuw doen totdat je het kan en bewezen hebt dat je het kan.

Sommigen doe er meer dan één jaar over … Groeien is voor sommigen toch wel een hele opdracht. Echter stilstaan is niet aan de orde.

Je kan onmogelijk alles in één keer leren en beheersen.

Oefening baart kunst.

Waarom zou het dan bij de psychische, mentale en spirituele groei van de mens anders zijn. Ook op dat vlak zijn er zoveel lessen te leren.

De mens is veel meer dan een verzameling cellen, spieren, organen en botten, al dan niet mooi verpakt in een huid.

Het ene inpakpapier is helaas merkelijk mooier dan het andere …

Groeien

 

 

 

Iedere mens komt op de wereld om stapje voor stapje te leren.

 

 

 

 

 

Zijn laatste levensles is onvoorwaardelijk lief kunnen hebben. Daarvoor moet je eerst wel een en ander meegemaakt hebben: oefenmateriaal benutten om te kunnen groeien!!! In de omgang met situaties en andere mensen, leer je hoe je kan en moet gedragen om in evenwicht te komen, te zijn en te blijven. Er wordt tevens ook verwacht dat je respect opbrengt voor anderen: de “bullebak” uithangen wordt niet geaccepteerd. Het is niet omdat jij je grenzen te kennen geeft én bewaakt, dat men niet van je zou houden. Noch wanneer jij duidelijk “neen” zegt in een bepaalde situatie.

Het woord “déjà vu” heb je al wel eens gehoord. Plots merk je dat je dit al eens meegemaakt hebt of herkent, zonder het echter duidelijk te kunnen benoemen. Daarbij komen er heel dikwijls vage herinneringen boven die je op één of andere manier triggeren. Intuïtief ga je de nieuwe situatie anders en bewuster benaderen. Iets diep in jou zegt dat je het nu  anders moet aanpakken, zo niet, gaat er weer iets mis.

 

Meerdere kansen???

 

Uiteraard!

Kijk je naar de verschillende culturen in de loop der jaren, stel je wel een aantal merkwaardigheden vast. De primitieve volkeren beschikten over inzichten en wijsheden die hen typeerden. Hun gedragingen zijn dan ook verbazingwekkend.

Groeien

 

 

 

 

De Maya’s, de Aboriginals in Australië, de Egyptenaren, de oude Grieken, de Aziatische volkeren …

 

 

 

 

 

 

 

Voor hen blijkt “de wet van behoud van energie” wel degelijk bestaan te hebben. Ze leefde ernaar. Het was hun overtuiging. Na-bestaan … het stopt niet. De energie stroomt gewoon verder in het volgende.

7/8 ste van de wereldbevolking gelooft dat er leven is na de dood waardoor reïncarnatie haast een feit móet zijn.

Ga je grasduinen in de oude geschriften, vind je nauwelijks of niets terug over dit fenomeen.

Uit de bijbel is het geschrapt, anders kan je je nooit een machtspositie veroveren van vagevuur en hel!!! De stok achter de deur: wanneer je in zonde leeft ga je naar de hel! Dagelijkse zonden kunnen nog net: daar is dan het vagevuur voor!

De Kerk – als menselijke instelling – hanteert deze denkwijze nog steeds tot op de dag van vandaag!

Priesters zijn toch ook maar mensen, met (helaas) een zwak moment om niet van de jongetjes af te kunnen blijven. Toedekken dus met de mantel der liefde en de oneindige vergeving. Het siert de Kerk écht niet!

Ook in de Koran en de Kabbala staat niets vermeld over wedergeboorte.

Hoe kan je daar nu bewust mee omgaan wanneer je er nooit over gehoord hebt?

Hoe kan je je hindernissen nu zien als een kans om te groeien?

Lucht, licht, water en voedsel heb je nodig opdat je lichaam kan groeien.

Inzichten heb je nodig opdat je geestelijk kan groeien.

De ziel die in jou huist is pure energie. Om die energie op de juiste manier te gebruiken heb je omstandigheden nodig, die weerstand opleveren. De ziel gebruikt dus materie om iets te realiseren, te verwezenlijken, te groeien. In het ijle is er geen weerstand. Daar kan je nooit botsen.

Je ziel kiest dus voor elk leven, net dié omstandigheden, waarin je een bepaalde les kan leren. Ze zet dus haar eigen hindernissenparcours uit om de kans te creëren in die specialiteit te groeien om de volmaaktheid te bereiken.

Alle opgedane kennis gaat nooit verloren en gaat naadloos over in een volgende incarnatie waar het leerproces om te groeien verder gaat.

Heb je deze kennis of die inzichten nodig in een volgend leven, krijg je zo af en toe een “déjà vu”, een herinnering, een uitnodiging om het eens op een andere manier aan te pakken.

Of het zijn totaal nieuwe lessen … zoals je in een hoger studiejaar krijgt in het klassieke onderwijs.

Stof tot nadenken?

Groeien

Via deze link kan je contact met me opnemen.

Vergeven … wat houdt dit eigenlijk in? (78)

Vergeven … we leerden als kind dat het móest! Vergeven én vergeten! Wat je ook aangedaan werd, je moest er de spons kunnen over vegen.

Maar is het allemaal zó eenvoudig?

Vergeven

 

 

Waar is ooit de idee ontstaan dat iemand – buiten een rechter – zich een machtspositie kan toe-eigenen om te beslissen dat iets al of niet vergeven wordt?? Waar zou men dit (voor)recht vandaan halen??

Vergeven

 

 

 

 

 

Iemand ver-ont schuld -igt zich voor iets en de andere is bekwaam om die schuld wel of niet uit te wissen.

 

 

 

 

Het lijkt dus dat men van anderen afhankelijk is om ‘vrij en onbelast’ door het leven te kunnen gaan.

Vergeven worden is schijnbaar de oplossing voor alle aangerichte onheil …

 

Moeder en kind

 

Wanneer een kind blunders begaat, van welke grootte ook, is elke moeder in staat om dit met de mantel van een oneindige liefde toe te dekken. Een moeder rekent haar kind zijn fouten niet aan. Hier is zelfs geen sprake van vergeven. Het wordt niet ervaren als een ‘aanslag’. Het is gewoon een groeiproces, met ups en downs.

Een moeder voelt zich ook niet aangesproken. Ze gebruikt haar inzet voor het kind ook niet als een “visakaart”, in de zin van: ”kijk eens wat ik allemaal voor je doe, hoe kan jij je nu zó gedragen”.

Dit is een zuivere relatie waarin er ook geen chantage bestaat: “als je dàt nog één keer doet … dan houd ik niet meer van je …”. Uiteraard heeft een kind zich te houden aan afspraken, gangbare normen en waarden en mag het hieraan herinnerd worden. En desnoods met enige strengheid!!! Maar dit doet nooit afbreuk aan “houden van”.

 

Schade lijden

 

Wanneer je echter door het gedrag van anderen om je heen, schade lijdt, is het een heel ander verhaal.

Het kan gaan om mentale, fysische of financiële schade.

De sociale media zijn bij uitstek een manier om iemand schade toe te brengen.

VergevenIets negatiefs dat je op Facebook post, heb je niet meer in de hand. In een mum van tijd loopt het als vernietigend vuur de hele wereld rond. En de persoon over wie het gaat, staat machteloos en verdrietig met zijn rug tegen de muur … Het kwaad is geschied. Woorden die je uitspreekt of schrijft kan je nooit meer ongedaan maken.

Besef je dat je een fout beging kan je je ver-ont-schuld-igen, maar het brengt geen zoden aan de dijk. De schuld wordt niet opgeheven, je kan dit nooit meer goed maken.

Voor geschonden vertrouwen bestaat geen excuus.

Vergeven is hier dus niet aan de orde. Er is een wonde aangebracht in iemands diepste ‘zijn’. Mentale  schade merk je heel vaak niet aan de buitenkant, het is een wonde die uitermate moeilijk geneest.

Bezin dus eer je iemands eer aantast. Het is onomkeerbaar!

Hier helpt geen vergoeding, geld of welke vorm van tegemoetkoming ook. Het is een voldongen feit.

Blijft men dan aan je oren zeuren dat je moet vergeven, een ruim hart hebben, begrip tonen … dan komt vergeving wel in een heel ander daglicht te staan.

De andere gaat vrijuit en komt er met een “sorry” vanaf. Jij blijft met de scherven achter.

Dit is geen eerlijke deal.

Beeld je even is dat je vertrouwelijke informatie met iemand deelde en je er uiteraard van uit ging dat ze dit ‘geheim’ zou bewaren. Het is dan alsof je haar een heel kussen met vederdons overhandigd hebt: een waardevol iets …

Plots merk je dat ze dit kussen op het topje van de hoogste berg uitgeschud heeft en alle donsjes zijn met wind weggevlogen.

Nadien zegt ze “sorry, ik kon het niet voor mezelf houden”. Merk je nu dat je deze donsjes nooit meer in het kussen krijgt? Helpt vergeven hier dan daadwerkelijk? Dacht het niet.

Vergeven

 

 

Of de woorden die je iemand toevertrouwde zijn als pluisjes van de paardenbloem …

Iemand heeft geblazen en het is onmogelijk ze terug te krijgen.

 

 

 

De dader kan dan wel hopen dat het hem vergeven wordt, maar hij blijft wel zitten met de herinnering van iets dat niet zo mooi was!!!

Wanneer je lichamelijke  schade opgelopen hebt, door andermans schuld, blijf je echter, zelfs na een eerlijke vergoeding, met het ongemak zitten. Elke dag word je dan herinnerd aan wat een ander je aandeed. Vergeven lijkt dan haast onmogelijk.

Frauduleuze praktijken op financieel vlak  zijn ook niet opgelost met een excuus en argumentatie. Je blijft dan met een hoop wrok en boosheid zitten. Machteloosheid plet je tegen de muur. Je kan geen kant op tegen zoveel machtsmisbruik. Je vind ook nergens gehoor. Men steekt zijn kop in het zand of doet dat zijn neus bloedt.

 

Werkelijk herstellen

 

Anders is het, wanneer men een fout begaat en deze ook volledig herstelt. Bij materiële schade is dit perfect mogelijk: schade aan je voertuig, huis …

Zie je die persoon nadien terug, is alles vergeven en vergeten. Er blijft niets mentaal hangen. Zulke dingen kunnen gebeuren …

Er is dus een wezenlijk onderscheid in dat wat vergeven kan en moet worden. Doe je dit niet, ontstaan er vetes en burenruzies.

Iemands schuld is kwijtgescholden, wanneer er een werkelijke en volledige schadevergoeding is. Dus daarin hoor je correct te handelen.

 

En wat met de rest?

 

Voel je je aangesproken door wat gebeurd is? Blijft het aan je vreten? Het is maar hoe jij ermee omgaat.

Kijk naar wat zich voordeed. Dit is een vaststaand feit en de klok kan niet terug gedraaid worden. Ga je nu echter mentaal lijden en klagen is dit je eigen keuze.

Pijn is onontkoombaar: lijden is een keuze en klagen een optie: voor de laatste twee kies je.

Het gaat er niet om dat jij de ander vergeeft, maar wat jij met het gebeuren doet.

Wat leer je eruit.

Mogelijk is het een oproep om je grenzen eens onder de loep te nemen: niemand kan jou iets aandoen wanneer jij je grenzen duidelijk aangeeft en bewaakt.

Geheimen die je niet graag doorverteld ziet, hou je misschien in de toekomst beter voor jezelf.

Eén weet God alleen, twee wordt licht gemeen, drie weet ‘t iedereen” … is een volkse uitdrukking met héél veel waarheid.

Wij spelen dus geen rechter en oordelen over goed en kwaad.

Vergeven worden heeft enkel nut voor de “dader” die dan kan denken: “ yep goed vanaf gekomen”.

Je kan enkel jezelf vergeven voor de boosheid waarin je vastzit, de pijn en al het verdriet. Jezelf vergeven wanneer je je lessen niet leerde. Dankbaarheid toelaten om de mogelijkheden die je geboden worden om te groeien als mens. Blijf niet stilstaan bij wat je aangedaan werd, maar kijk naar wat je ermee kan doen.

Een ware uitdaging. Toeval bestaat niet. Wat je overkwam heeft zin!

Het zijn jouw groeimogelijkheden.

Word jij een gigantische eik?

 VergevenVia deze link kan je contact met me opnemen.

Harmonie in je leven … wat betekent dit concreet? (77)

Harmonie … (ik citeer) komt van het Griekse ‘harmottoo’: samenvoegen, aaneenvoegen, in de zin van: goed bij elkaar passend.

Harmonie

 

In een ‘harmonie’ – een muziekensemble –  vind je uitsluitend houtblazers, koperblazers en slagwerk, dus géén snaarinstrumenten, zoals in een orkest.

 

Harmonie

 

 

 

 

Van disharmonie gaan je haren rechtop staan. Harmonie is een streling voor het oor: het geheel klopt.

 

 

 

 

In de muziekwereld

 

In de muziekwereld is er structuur en gelden vaste regels. Worden deze niet gerespecteerd, dan klopt de maat niet of het klinkt vals. Alles moet op elkaar afgestemd zijn. Er is een grote verscheidenheid aan instrumenten, zodat er een volle klankkleur ontstaat. Het resultaat is dan ook heerlijk om naar te luisteren. Om in harmonie te kunnen samenspelen, moet iedereen zijn instrument beheersen en zijn eigen partituur vertolken.

Harmonie

Dit vraagt veel oefening en ervaring. De dirigent hoort het kleinste foutje en je wordt er op aangesproken. Het is een storend element in het geheel. Het wordt niet geaccepteerd. Alle onvolmaaktheden worden geweerd om tot harmonie te komen.

Harmonie is het perfect samengaan van meerdere onderdelen, die mogelijk totaal verschillend zijn van elkaar.

 

In het reële leven

 

Er komen zoveel hindernissen op je pad. Je ondervindt moeilijkheden en tegenstand. Hoe vaak laat je je niet onderuit halen en voel je je het slachtoffer van een situatie. Het lijkt dan of alle harmonie in je leven weg is. Je bent van slag en het noorden kwijt. Je ervaart hoe moeilijk het is om dan weer in je kracht te komen.

Het is haast onmogelijk om een gladde glijbaan van onder naar boven te beklimmen. Het is ook niet de bedoeling!!! Je wil weer hogerop en stelt vast dat het onbegonnen werk is. Iets haalt je telkens weer onderuit.

Zolang je op dezelfde manier blijft denken, draai je in je vicieuze cirkel rond. Er is geen uitweg. Het is een labyrint waarin je verdwaalt.

Heel veel mensen geven dan op, waar ze eigenlijk zouden moeten beginnen.

Harmonie betekent niet  dat je een hindernisvrij parcours kan afleggen, maar dat je de uitdagingen aanneemt die je onderweg tegenkomt.

Elke weg is anders. Maar het is jouw weg! Blijf je aan de kant van de weg zitten en geef je er de brui aan, heb je niets geleerd.

Want het gaat enkel om “leren”.

Je kan maar leren als er opdrachten zijn: vraagstukken, probleemsituaties, waar een oplossing voor gezocht moet worden, rebussen …

Think out of the box” moet je motto zijn.

Verander de invalshoek en je krijgt een totaal ander beeld. Obstakels die onoverkoombaar leken, blijken plots zó eenvoudig te zijn.

 

Waarom toch vasthouden???

 

Lijden blijkt voor velen een hobby te zijn!

Hoe groter de tegenslagen, hoe ingrijpender een diagnose is, hoe meer mensen zich gewichtig gaan voelen in hun situatie.

Alle aandacht komt plots hun kant uit en ze staan in het centrum van de belangstelling. Hoe negatief de totaliteit ook is, het geeft hen een goed gevoel. Ze staan er niet alleen voor en de hele wereld draait opeens rond hen.

Waarom zouden ze dus hun miserie loslaten??? Het levert enkel voordeel op. De aandacht die ze voorheen misten, komt nu als een tsunami naar hen toe. Het “arme-ikje”- ego wordt in de watten gelegd. Ze zijn belangrijk geworden voor anderen.

Harmonie

 

 

Lijden wordt hun mentale knuffel en een knuffel pak je niet af.

 

 

 

 

 

In plaats van te beseffen dat ze dit lijden zelf naar zich toe getrokken hebben, zelf op hun pad gezet hebben, gaan ze het eigenlijk ‘misbruiken’ om een verkeerd doel te bereiken.

Harmonie is dan ver te zoeken en de vicieuze cirkel sluit zich weer. De ene negatieve gedachte voedt de andere.

Er kunnen zich schrijnende situaties voordoen in het leven, maar daarom hoeft men nog niet te lijden. “Ik kan nu toch niet blij zijn, wanneer dàt gebeurt …”

En waarom niet???

Het is toch maar hoe jij daar naar kijkt. Jij bént die situatie toch niet? Je bent een toeschouwer van iets wat zich buiten jezelf afspeelt. Voel je je echter aangesproken, dan ga je er met je vel tussen zitten. Op dat moment voel je je eigen pijn: een ‘verpletterd vel’. Waarom ben je dus zo dom om jezelf pijn te doen? Vind je lijden dan zo belangrijk? Of moet je zo nodig je beklag maken tegen anderen, hoe erg jouw situatie wel is?

 

Het kan anders

 

Gewoontehandelingen bepalen ons gedrag. Het is maar wanneer de harmonie weg is, dat men beseft dat het plaatje niet meer klopt. Vaak denkt men dat er pas harmonie is wanneer men alles heeft waarvan men droomt, wanneer alle wensen vervuld zijn.

Uit evenwicht zijn doet een alarmbelletje rinkelen. Wanneer men zich dan onnoemelijk inspant om dàt wat men niet heeft, toch te verkrijgen, gaat het helemaal fout. Hoe harder je je hand dichtknijpt om het zand vast te houden dat erin ligt, hoe harder het je ontglipt. Hou je je hand echter open, waait er mogelijk een beetje weg, maar het meeste blijft mooi liggen.

Jaag dus geen geluk na, het zal je ontglippen.

Wees gewoon gelukkig in de omstandigheden van jouw leven.

Bekijk de obstakels die opduiken en ga er anders mee om. Leer uit je blunders en doe het de volgende keer “bewust” anders. Je verleden kan je niet overdoen – het is maar wat het is – maar je fouten kunnen je inzichten geven. Wanneer je motivatie volharding is en je je niet door een zuchtje van de kaart laat blazen, garandeer ik je harmonie in je leven: een diepe vrede omdat je inspanningen leverde om het hoofd te bieden aan hindernissen. Het wordt een overwinning op jezelf, een immense kracht die opstijgt van heel diep vanbinnen.

Je wordt bij deze uitgenodigd, om te stoppen met lijden. Neem de volle verantwoordelijkheid op voor alle gedachten en handelingen die je stelt. Enkel jij bepaalt de kwaliteit van je leven, weliswaar in het decor waarin zich jouw leven afspeelt. Daar kan je helaas niet omheen.

Je bent en blijft diegene zoals jouw LOT het bedoeld heeft.

Wanneer je echter de vreugde van harmonie gesmaakt hebt, wil je niets anders meer!

Je bewandelt je eigen weg – hoe moeilijk ook – en geniet met volle teugen!

Harmonie

Via deze link kan je contact met me opnemen.

Herinneringen, aan zoveel mooie dingen … koester ze! (76)

Herinneringen … iedereen heeft ze, gelukkig maar!

 

Herinneringen

 

 

De mooie herinneringen zijn de basisdraden van je weefgetouw, waarop je het volgende ontwerp weeft.

 

Herinneringen                                                 

 

 

 

De pijnlijke herinneringen zou je moeten kunnen doorknippen met de prachtige schaar der liefde …

 

 

 

 

 

Ze zijn een stuk van jezelf

 

Je kan maar een herinnering hebben wanneer er iets gebeurde dat in je geest is blijven hangen. Dag na dag heb je herinneringen opgebouwd. Elke gebeurtenis heeft sporen nagelaten in je geheugen. Niet dat we ze ons allemaal nog herinneren … misschien gelukkig maar!!! Ze zijn er wel, omdat ons onderbewustzijn werkelijk alles registreert. Duizenden dingen zie en hoor je per dag, maar enkel dat wat een grote impact op je had, kan je weer oproepen.

Soms liggen herinneringen dik onder het stof, maar een bepaalde gebeurtenis kan je zo triggeren, dat het beeld of het gevoel plots kristalhelder opduikt. Het kan je dan overhoop halen, zowel positief als negatief. Het is alleen maar belangrijk hoe je ermee omgaat. Ze mogen er best zijn. Herinneringen zijn een uitnodiging om bewust te kijken naar het totale plaatje.

 

Het bepaalt je gedrag

 

Gaan herinneringen hun eigen leven leiden, dat is het uitkijken. Het kan je doen en laten bepalen. Je kan meegesleept worden in een negatief denkpatroon, waardoor je je gaat wentelen in een slachtofferrol.

Wat je als kind meemaakte, blijft je een leven lang bij. Helaas had niet elk kind een fijne, zorgeloze jeugd. De fundamenten zijn dan niet solide genoeg om er een prachtig bouwwerk op te zetten. Als volwassene loopt het dan wel eens uit de hand. Waarden en normen werden niet als een evidentie beschouwd.

De uitdrukking ‘het met de moedermelk, met de paplepel binnengekregen hebben’ spreekt voor zich.

 

Herinneringen

 

Elk kind is als een droge spons die indrukken opneemt, ervaringen opdoet en herinneringen opslaat. De pijnlijke herinneringen zijn van nature zeer dominant. Ze overwoekeren moeiteloos de fijne dingen uit het verleden. Wanneer je rondom je kijkt, stel je vast dat mensen er schijnbaar een hobby van maken om steeds maar te klagen. Een negatieve levenshouding voedt en houdt pijnlijke herinneringen in stand. Het leven is toch zó hard voor hen geweest en bepaalt hun huidige gedrag.

 

Herinneringen

 

Kijk naar wat je pijn deed, leer eruit en ga met vernieuwde inzichten verder. Gebruik de tegenslagen als een trampoline, een springplank om verder en hoger te springen. Neem dan je prachtige schaar en knip al die draden door, want in een kluwen raak je verward.

 

 

Vergeten doe je ze niet.

Als mens blijven de herinneringen ons bij, maar je kan ze met de mantel der liefde toedekken en dankbaar zijn voor de levenslessen die je kon/mocht leren. Toeval bestaat niet: het valt je toe. Ze kwamen op je pad als weerstand. Pas wanneer er tegenwind is, kan je de zeilen bijstellen om optimaal gebruik te maken van de omstandigheden.

Wanneer alles goed gaat en rimpelloos verloopt, is er geen enkele uitdaging. Pas wanneer er wrijving is, weet je dat je je schap moet zetten.

 

Herinneringen zijn je kapstokken

 

Soms kan je als volwassene met veel warmte terugdenken aan ‘die mooie tijd’. Het kunnen heerlijke herinneringen zijn, die – bij de gedachte eraan – een brede glimlach op je gezicht toveren. Op momenten dat je het even niet ziet zitten, kunnen ze een kapstok voor je zijn, waaraan je je kan optrekken, een houvast, wanneer je even het noorden kwijt bent. Mooie herinneringen zijn een ‘boost’ om de moed erin te houden. Ze laten je beseffen dat je over een immense innerlijke kracht beschikt om vol te houden in moeilijke tijden. Het tedere gebaar van een geliefd persoon uit het verleden, kan je in het ‘nu’ optillen. Koester dus je fijne herinneringen. Je hebt er méér dan je denkt.

Laat ze niet ondergraven, haal ze onder het stof uit en blink ze op. Kijk naar al het mooie dat je mocht beleven. Door er opnieuw aan te denken kan je ook het bijpassende gevoel terug beleven. Blijf even in dat goed gevoel hangen, daardoor ga je ze ‘verankeren’ in je geheugen.

Neem even tijd … gun het jezelf om te gaan grasduinen in het verleden, op zoek naar fijne, warme herinneringen, ook al hoor je zo vaak dat je het verleden moet loslaten om in het ‘hier en het nu’ te kunnen leven. Dan hebben we het over ‘kommer en kwel’, over ‘zware stenen’ die in je rugzak zitten en die eruit moeten.

Koester je blije herinneringen, als een waardevolle schat. Ze zijn je gids in donkere dagen, je leidraad in je leven.

 

Het moet er wel zijn …

 

Wanneer er niets gebeurt, is er ook niets om het je te herinneren. Creëer fijne situaties, zo heeft je onderbewustzijn materiaal om op te slaan. De ervaringen van nu, worden je herinneringen voor morgen, volgend jaar, je hele leven. Zorg dat je iets hebt om aan terug te denken. Je maakt je toekomst zelf!

Ban dus negativiteit uit je denken, je woordenschat, je handelingen. Heb je de neiging om toch steeds zwartgallig te zijn, raad ik je aan eens een blad papier te nemen en daarop twee kolommen aan te brengen.

Links schrijf je je dagelijkse negatieve uitspraken, waar je normaal gezien toch niet eens stil bij staat, het is je tweede natuur geworden. Rechts schrijf je dan hetzelfde, maar waarbij je bewust nagedacht hebt over de formulering.

 

Negatieve uitspraken                                    positieve uitspraken

Ik voel me ziek en ellendig                ­->   Ik geniet met volle teugen van elk moment

 

Hem of haar kan ik niet niet uitstaan  ->   Wat leer ik uit deze ontmoeting

 

Ik moet mij in bochten wringen          ->   Liefde is onvoorwaardelijk: men houdt

om graag gezien te  worden                     van mij of men houdt niet van mij!

Het gaat enkel om de manier van formuleren: links geef je een negatieve impuls aan je onderbewustzijn en het levert feilloos wat je vraagt en rechts zeg je hetzelfde maar je krijgt een heel ander gevoel. Pas het maar eens toe: je zal versteld staan van het resultaat.
Zo bouw je nieuwe herinneringen op, die je hele leven een andere wending zullen geven.

Doe nu wat je je later als “heerlijk” wil herinneren en veranker het!

 

Herinneringen

Via deze link kan je contact met me opnemen

Vriendschap: houdt ze een leven lang stand? (75)

Vriendschap … Houdt ze een leven lang stand of schuilen er addertjes onder het gras?

 

Vriendschap

 

 

Je kan écht niet zonder: iedereen heeft een “maatje“ nodig! Iemand aan wie je je zielenroerselen kwijt kan.

 

 

 

Vriendschap

 

 

 

 

Wordt het vertrouwen echter beschaamd … is het over en uit!

 

 

 

 

 

Het dierenrijk

 

Wanneer je dieren observeert merk je dat ze blij zijn bij het zien van een bekend ander dier. Hun lichaamstaal verraadt een goed gevoel. Het lijkt wel of er welbevinden is. Er is “iets” tussen hen. Wij verstaan geen dierentaal, maar het is duidelijk dat er een bepaalde communicatie is.

Huisdieren hebben een nauwe band met hun baasje en tonen ook hun affectie en afhankelijkheid. Hoe meer deze relatie beantwoord wordt, hoe hechter de band tussen beiden wordt. Soms gaat het nog veel verder. Ze beschikken over de gave om leed te voelen en te troosten, om diepe vriendschap te geven.

Kijk even naar: Peyo, cheval du coeur: twee filmpjes op You Tube die je diep zullen beroeren. Je wordt er stil van!

Wanneer dieren tot zulke prestaties in staat zijn, hoeveel méér is de mens dan in de mogelijkheid om het beste van zichzelf te delen met anderen en er te zijn voor die andere.

 

Openheid en eerlijkheid

 

Vriendschap zegt dat we het over een ‘vriend’ hebben en niet een relatie in de strikte zin van het woord. Er is komt geen seksualiteit aan te pas.

Dit is eigenlijk wat het woord Agape betekent: ik citeer:

Dit is de Griekse benaming voor een relatie tussen 2 mensen die gekenmerkt is door stabiliteit en wederzijdse betrokkenheid en die, vrij van hartstocht, op een diep niveau om elkaar geven.
Ερoδ of Eros daarentegen is een relatie met seksualiteit.

Deze mensen delen veel fundamentele waarden en doelstellingen.
Zij verdragen van elkaar, in goede harmonie, de punten waarop ze van elkaar verschillen.

De diepte van hun liefde wordt afgemeten aan hun wederzijds vertrouwen en het respect dat zij voor elkaar voelen.

Hun relatie laat elk van hen de ruimte om zich in de wereld expressiever, creatiever en productiever te laten zijn.
Ze beleven veel vreugden aan gezamenlijk gedeelde ervaringen uit zowel het heden, het verleden, als ook aan die, welke hen nog te wachten staan.

 

Vriendschap

 

Elk van hen ziet de andere als zijn of haar dierbaarste en meest geliefde vriend.
Er is een bereidheid om in alle eerlijkheid naar zichzelf te willen kijken ter wille van de groei van de relatie en de verdieping van de intimiteit.

Met echte liefde worden gevoelens van sereniteit, zekerheid, toewijding, kameraadschap, wederzijdse steun en troost geassocieerd.

(link)

 

Voor wat hoort wat

 

Er wordt verondersteld dat het een wederzijds engagement is. Wanneer teleurstelling zijn intrede doet, omdat de andere niet beantwoordt aan de normen en waarden van ware vriendschap, komt die vriendschap plots op de helling te staan. Voor je het weet komt er dan snel nadien een breuk.

Vriendschap

 

Scherven kan je lijmen … maar je blijft de breuklijnen zien. Wanneer de vriendschap groot genoeg is, kan je met de littekens leven. Het zorgt er echter wel voor dat je op je hoede bent en zeer alert! Het vertrouwen is beschaamd.

 

 

 

Wanneer het over concrete feiten gaat, die uitgepraat kunnen worden – en de vriendschap is sterk genoeg – wordt de spons erover geveegd en laat het ook geen sporen na.

Weet je echter niet uit welke richting de wind komt en dingen overvallen je als een donderslag bij klare hemel, dan is het uitkijken. Dan mag je best je wenkbrauwen fronsen! Er zit dan ergens een addertje onder het gras. Niet iedereen is open en eerlijk en bereid om over de onderliggende motivaties te praten.

Ware vriendschap zou eigenlijk ‘rozengeur en maneschijn’ moeten zijn …

Het is je sterkte, je kracht, je uitlaatklep, je hulp in moeilijke tijden: samen lachen en samen wenen … respecteren en gerespecteerd worden!

Het concreet voelen dat er iemand is bij wie je altijd en met alles terecht kan en bij wie die andere net hetzelfde gevoel heeft. Er wordt ook geen oordeel uitgesproken!!!

 

Het magische getal ‘zeven’

 

In het verhaal van de graanschuren van Egypte is er sprake een tijdsspanne van zeven jaren: de zeven vette en de zeven magere jaren …

Volgens de alternatieve geneeswijzen vernieuwt ons lichaam zich volledig binnen de zeven jaar. Botten, cellen en weefsels kregen een volledige update. Daaruit kunnen we concluderen dat ons lichaam eigenlijk maar zeven jaar oud is. In wezen zouden we dus tot op onze laatste levensdag kerngezond moeten zijn.

Niets is helaas minder waar.

Alle cellen hebben een geheugen waardoor ze bij de vernieuwing, het oude stramien gebruiken waardoor de klachten en de kwalen blijven bestaan.

Niet iedereen is in staat het geheugen van de cellen te wissen.

Het kan wel: zie blog nr. 48

Zo zou in de cyclus van de vriendschap dezelfde denkwijze gangbaar zijn.

Elke zeven jaar krijgt vriendschap een testperiode.

Dit kan meerdere vormen aannemen en zich onopvallend voordoen. Doorsta je de moeilijkheden die zich rond die periode voordoen, gaat je vriendschap een nieuwe “ambtstermijn” aan van zeven jaar.

Een vriendschap geeft geen garantie. Het is geen evidentie.

 “Als je gelooft dat het goed komt,

zie je overal kansen en mogelijkheden.

Als je gelooft dat het niet goed komt,

zie je overal hindernissen.”

(Wayne Dyer)

Er moet gewerkt worden om de vriendschap in stand te houden: ze moet wederzijds gevoed worden.

Mogelijk heb je meerdere vriendinnen of vrienden. Maar met elk van hen heb je een andere band. Wat bij de ene kan, is soms bij de andere onmogelijk. Je voelt het ook spontaan aan en houdt elke vriendschap in ere.

Onderlinge jaloersheid bestaat dan niet. Ieder heeft zijn/haar eigenheid en die maakt een vriendschap uniek.

Jij bent enig en uniek op de meer dan zeven miljard mensen, die er momenteel op de aarde rondlopen. Daardoor druk jij je stempel op je vriendschap. De band die je met iemand hebt, kan door niemand geëvenaard worden.

Koester dus elke vriendschap die je leven verrijkt. Bescherm deze als een kostbaar en kwetsbaar iets. Wees bereid tot onvoorwaardelijke liefde. Het zal de kwaliteit van jouw leven naar een hoger niveau tillen.

Durf grenzen stellen, wanneer iets of iemand een bedreiging vormt voor je vriendschap.

Kom op voor wat heilig voor je is!

 

Vriendschap

Via deze link kan je me contacteren.

Perfectionisme: een zegen, vanuit inzicht en passie (74)

Perfectionisme … het siert een mens!

 

Perfectionisme

 

Wanneer inzicht en passie de motivatie zijn om iets tot een goed einde te brengen, dan overstijg je jezelf.

 

 

Perfectionisme

 

 

 

Constant half werk leveren is voor anderen een bron van ergernis. Samenwerken wordt dan heel moeilijk.

 

 

 

 

 

Fouten maken is toegestaan

 

Elke mens moet leergeld betalen en … oefening baart kunst! Perfectionisme is een lange weg! Er kruipt heel wat tijd in het verwerven van vaardigheden. Daarvoor ga je ook zo lang naar school. Daar kan je leren hoe iets moet, hoe de dingen in elkaar zitten. Er wordt dan wel van jou verwacht dat je je deze leerstof eigen maakt door de theorie te studeren en – indien nodig – dat je de manuele handelingen vlot leert uitvoeren.

Dit lukt echt niet van de eerste keer. Maar samen met de vaardigheid groeit ook het welbevinden en de trots.

Heb je dan het geluk om mensen rondom je te hebben die je aanmoedigen, die je steunen en motiveren om te volharden, dan merk je dat je uit jezelf méér wil leren en dat je jezelf wil bewijzen dat je het kan. Je zelfvertrouwen groeit: ook al deed je het nooit, je wéét dat je het kàn!

Je ondervindt wat het met je doet! Geloven in jezelf verricht wonderen. Op het ogenblik dat je vreugde vindt in je kunnen, groeit langzaam de passie. Je bent op weg naar perfectionisme. Het wordt je niet in de schoot geworpen. Met een glimlach herbegin je de oefening tot je het onder de knie hebt. Hoe vaak je ook fouten maakt, het geeft echt niet, zolang je maar niet opgeeft.

 

Gemotiveerd zijn vanuit jezelf

 

Perfectionisme

 

Zolang je iets doet om waardering van een ander te ontvangen, houd je het niet vol. Blijft dedikke duim van een ander uit, is ook je motivatie weg. Je hebt aanvankelijk – tijdens je leerproces – de schouderklopjes écht nodig, om als kind niet ontmoedigd te raken. Maar eens je iets beheerst, moet het vanbinnen uit komen.

Je zet je schouders onder iets wat voor jou belangrijk en waardevol is. Het doel ligt dus bij jezelf: jij wil iets goed doen en het perfectionisme bereiken, omdat je er zelf arbeidsvreugde aan beleeft. Hoe groot dan de inzet ook is of hoeveel uithoudingsvermogen er ook nodig is, het is nooit te veel.

Enkel dit is de juiste ingesteldheid: vanuit inzicht en passie een engagement aangaan, los van de mening van anderen.

Is je totale inzet een “hengelen” naar bevestiging, een willen bewijzen hoe goed je wel bent of je perfectionisme gaat gebruiken om iets te bekomen en liefde te kopen, garandeer ik je dat je regelrecht op een “burn-out af stevent. Het is water dragen naar de zee, want voor een ander is het toch nooit genoeg en jouw argumenten zijn zelden doorslaggevend. Het kan altijd méér en beter!!!

Leg de lat voor jezelf hoog en je wordt beloond voor je inspanningen. Bezit de fierheid en de trots dat je iets perfect afgewerkt hebt. Het zal je een fijn gevoel geven.

 

De nodige discipline

 

Perfectionisme houdt discipline in. Wanneer je als kind zelden aangemoedigd werd om vol te houden, wanneer het even moeilijk was, vraagt het later méér inspanning. Het is dan geen evidentie om op je tanden te bijten. Mogelijk uit gemakzucht lieten je ouders je maar aanmodderen. Hoe zat het met ‘opruimen’? Werden er regels gehanteerd om je orde bij te brengen? Hadden je ouders zélf orde of ben je in een chaos opgegroeid?

Een consequente levenshouding is: datgene aan je kinderen vragen, wat je ook zelf doet. Woorden wekken, voorbeelden trekken.

Nu je zelf volwassen bent, moeten ze enkel naar je woorden luisteren, maar mogen ze niet naar je daden kijken? Je draait kinderen geen rad voor de ogen! Ze houden je ten gepaste tijden wel een spiegel voor.

Word je dan boos?

Perfectionisme

 

Je vangt meer vliegen met stroop dan met azijn … Een eerlijke levenshouding is fundamenteel om tot goede resultaten te komen. Heb jij een uitstelgedrag? Doe je het minst prettige ook steeds het laatste? Wanneer er dan tijd tekort is, schiet het erover …

 

 

 

Perfectionisme zit in kleine dingen.

Het principe:voor alles een plaats en alles op zijn plaats’, voorkomt stress en onnodig zoekwerk. Je moet iets toch opruimen, zet het dan meteen op de vaste plaats. Waarom het twee keer vastnemen? Aanvankelijk lijkt het moeilijk, maar eens je het beet hebt is orde houden zo eenvoudig. Discipline vergemakkelijkt je leven en nodigt uit tot perfectionisme.

 

Anderen hebben er baat bij.

 

Wanneer mensen moeten samenwerken om een doel te bereiken, wordt er verondersteld dat elke persoon een optimale bijdrage levert.

Bij het bouwen van een huis is dit overduidelijk.

Wanneer er iets scheelt met de funderingen, zal het ganse huis er onder lijden. Het komt dan echt niet goed. Er wordt perfectionisme verwacht of het loopt in het honderd.

Kunnen mensen op jou rekenen? Mogen/kunnen ze je volledig vertrouwen, dat je al je kennis en mogelijkheden gebruikt om tot een perfect resultaat te komen?

Perfectionisme stemt mensen tevreden.

Je kan verder met wat er vóór jou gepresteerd werd.

Laat jij mensen in de kou staan, omdat je geen goesting hebt, geen discipline hebt, omdat je goede raad naast je neerlegt of het gaat het ene oor in en het andere weer uit?

In zo een geval … wat moeten mensen met jou??? Je bent een blok aan hun been! Mensen worden dan zó moe van jou! Er is een wrange nasmaak.

Heb je je al eens afgevraagd welk jouw aandeel is in een geheel? Je moet niet alles kunnen, maar dàt wat van jou verwacht wordt, hoor je wel perfect neer te zetten. Perfectionisme wordt dan de mogelijkheid om iets groots te realiseren.

Wanneer anderen jou iets vragen en je hebt toegezegd … kan je dan echt met je hand op je hart zeggen: “ik heb het tot in de puntjes afgewerkt, dit doen ze me niet na!!!” Ben je dan ook trots op jezelf, omdat je het beste van jezelf gegeven hebt? Dàn voel je wat perfectionisme met je doet.

Het tilt je boven uit jezelf en geeft je de kracht om je op de volgende activiteit te storten.

 

perfectionisme

Via deze link kan je contact met me opnemen.

Collegialiteit of gewoon collega’s? Echt niet hetzelfde! (73)

Collegialiteit is een meerwaarde in je leven, wanneer je dit op de werkvloer mag ervaren. Het betekent:

Collegialiteit

 

samenhorigheid, samen de lasten en de lusten dragen, neuzen die dezelfde kant op staan om iets moois te realiseren: een hechte, onderlinge verbondenheid.

 

 

Collegialiteit

 

 

 

 

Een collega zet zich wel in om zijn werk goed te doen, maar mist de band met de anderen, om het geheel te verrijken.

 

 

 

 

 

Het verschil

 

Collegialiteit volgens Wikipedia: “houdt in dat je je collega’s helpt en ondersteunt wanneer dat nodig is. Je ziet dus wat collega’s nodig hebben om hun werk goed en correct uit te voeren. (Bijvoorbeeld spontaan informatie doorspelen.) Collegialiteit betekent ook rekening houden met behoeften en belangen … ”

Collega’s zijn volgens diezelfde bron: ”personen die uitsluitend zijn verenigd om een gezamenlijk doel te bereiken, waarbij de capaciteiten van iedere collega om dit doel te bereiken, door de anderen worden gerespecteerd. Het begrip is afgeleid van het Latijnse werkwoord ‘colligere’, hetgeen verzamelen of bijeenbrengen betekent”

Dus duidelijk een verschil!!!

Iemand die collegiaal is, is dus een sociale collega.

Het omgekeerde is niet altijd het geval. Hij kan individueel goed werk leveren, dat bijdraagt tot het grote geheel, maar hij spits zich enkel toe op zijn eigen activiteiten. Zijn individuele rijkdom wordt zelden gedeeld met de groep. Collegialiteit maakt geen deel uit van zijn woordenschat. Om één of andere reden worden persoonlijke kennis en inzicht niet gedeeld, wordt er niet spontaan bijgesprongen waar nood is, waardoor spanningen ontstaan.

Wanneer het gevoel binnensluipt dat er geprofiteerd wordt, wordt men alert.

Men gaat op de toppen van de tenen lopen, er broedt iets onderhuids. De sfeer van vertrouwen en openheid is zoek. Het gaat op de heupen werken. Ergernis komt opzetten.

 

Goed voelen

 

Er kan enkel welbevinden zijn, wanneer de balans in evenwicht is. Eén kilogram lood weegt evenveel als één kilogram pluimen. Wanneer je ervaart dat je collega een egoïstisch gedrag vertoont, je constant op “dovenmans oren” stuit, als je subtiel iets te kennen geeft, wordt collegialiteit zwaar op de rooster gelegd.

Het is een fijn gevoel wanneer je zegt: “Dit zijn vier handen op één buik”. Maar besef dan wel dat er nog steeds maar twee van jou zijn! Die andere twee moeten dan evenwaardig zijn. Niet noodzakelijk “hetzelfde”, maar inhoudelijk van dezelfde kwaliteit.

Stel je even een toneelgezelschap voor. De verscheidenheid aan taken is enorm. Echter geen enkele taak is onbelangrijk. Er moet op elkaar gerekend kunnen worden. Het eindresultaat is belangrijk. De ketting is maar zo sterk als haar zwakste schakel. Laat iemand het afweten, dreigt alles in het honderd te lopen.

Collegialiteit betekent dan: te kennen geven als iets niet kan of er niet is. Het gaat om de samenhorigheid. De kar wordt getrokken, je kan er ook aan duwen … er op gaan opzitten en dik profiteren, is óók een mogelijkheid.

Merk je dat jij  altijd de kar moet trekken, uit gemakzucht van de anderen, hou je daar écht geen goed gevoel aan over.

Egoïstisch gedrag hoeft je niet te accepteren. Je mag de anderen daarop terugfluiten.

 

Wiens pluimen steekt men op zijn hoed?

 

Gaan anderen met de pluimen lopen?

Paraderen ze als een pauw met jouw inzet, ideeën en realisaties?

Collegialiteit

 

Dàt moet in de geest van collegialiteit nu ook niet. Je hoeft niet over je laten te lopen. Je mag best je mondje roeren. Het is fijn voor de anderen wanneer je lief en aardig bent, maar er zijn grenzen! Daarom hoef je de andere nog niet onderuit te halen, maar heldere taal schept duidelijkheid. Durf afspraken aankaarten: niet alles is jouw verantwoordelijkheid.

In een engagement moet ieder volgens zijn bekwaamheid presteren.

Niemand heeft het recht met jouw pluimen de schijn te wekken dat het zijn verdienste is. Ook dat is een wezenlijk onderdeel van collegialiteit. Eén persoon kan niet met de eer gaan lopen, dat stuit tegen de borst. Erkentelijkheid en respect zijn prioritair.

Kom voor jezelf op, anders hou je samenwerken niet vol! Laat niet van je profiteren, zodat een ander ‘op jouw kap’ de dag kan uitdragen.

Zet geen dikke nek op en grootheidswaanzin is ook niet nodig. Geef wel de noodzaak te kennen correct behandeld te willen worden.

De ene persoon heeft al meer ideeën dan de andere, is dynamischer en daadkrachtiger, heeft meer organisatietalent, het mag geen reden zijn voor de anderen om hiervan te profiteren.

Wanneer jij slechts met één vinger “Broeder Jakob” op de piano kan spelen, moet je ook niet in het concertgebouw het applaus en de staande ovatie van de solist in ontvangst nemen. Maar je kan wel de piano afstoffen en de koperen koppen van de spijkers rond het velours pianokrukje opblinken … Dan is de actie perfect!!! Wat jij dan deed was “af”.

 

Harmonie op de werkvloer bestaat die echt?

 

Wanneer aan meerdere voorwaarden voldaan wordt, kan dit zeker.

Openheid is daar al een van. Mensen die met elkaar praten, vanuit respect voor mekaar, kunnen heel veel bereiken. Luisterbereidheid is een noodzaak: je niet aangevallen voelen, wanneer er iets gezegd wordt, je fouten kunnen toegeven en eraan werken. Elke mens heeft zijn beperkingen en tekortkomingen. Dus mogen zijn wie je bent is belangrijk. Zolang de bereidheid tot veranderen aanwezig is, zijn er groeimogelijkheden. Dit veranderen heeft te maken met het eindresultaat van het grotere geheel. Daar draait collegialiteit juist om. Samen die kar in beweging krijgen en in beweging houden. Samen aan hetzelfde zeel trekken!!!

Je haalt elkaar niet onderuit en roddelen is al helemaal uit de boze. Het schendt het vertrouwen!

Collegialiteit

 

 

Dit is ‘de poten van iemands stoel of bankje’ er geniepig onder uit zagen en ze daarna voor de schijn weer op hun plaats zetten.

 

“Face to face”!!!

 

 

 

Durf je de waarheid niet in iemands gezicht zeggen, zwijg dan! Aan een hypocriet gedrag heeft niemand een boodschap. Schijn-heilig zijn ondermijnt collegialiteit. Jaloersheid, constante kritiek en na-ijver maken samenwerken onmogelijk.

Een welomschreven taakverdeling, waarbij rekening gehouden wordt met ieders talent, waarborgt een goede samenwerking. De bereidheid van elke collega, om zijn verantwoordelijkheid te nemen voor de aangenomen taak, garandeert harmonie, tevredenheid, welbevinden, vertrouwen en samenhorigheid op de werkvloer.

Je dagelijkse job geeft je dan immense voldoening, zodat je nog steeds volledig opgeladen’ aan je privéleven kan beginnen.

 

Collegialiteit

Via deze link kan je contact met me opnemen

Volwassenheid: het afsluiten en loslaten van afhankelijkheden (72)

Volwassenheid … is op eigen benen kunnen staan, zelfstandig functioneren, zonder afhankelijk te zijn van iets of iemand.

Volwassenheid

 

 

Een lang groeiproces gaat vooraf om tot volle wasdom te komen en vruchten te dragen of zich voort te planten.

 

 

 

Volwassenheid

 

 

 

Zolang je iets buiten jezelf nodig hebt, iets dat je ervaart als noodzaak, om in je volheid te staan, is er nog een weg af te leggen.

 

 

 

 

Een behoefte

 

Enkel de mens heeft zoveel jaren nodig om tot volwassenheid te komen. En helaas bereiken sommigen het nooit! Het lijkt onmogelijk om zelfstandig te leven en te handelen. Het wekt ergernis en ongenoegen op voor de naaste omgeving. Men gaat ervan uit, dat je vanaf een bepaalde leeftijd je leven op ‘de rails’ hebt.

De weg naar volwassenheid verloopt volgens een voorspelbare lijn.

 

Volwassenheid

 

Als baby is er die 100% afhankelijkheid van je ouders. Als kind leer je denken, praten, lezen, schrijven en hoe je je hoort te gedragen. Je wordt al van kleins af aan geconditioneerd door je ouders, opvoeders, omgeving, culturele waarden en normen. Pavlov blijft bestaan! Als tiener is de nood aan goedkeuring zeer sterk aanwezig: je aast op bevestiging en waardering, van je ouders, opvoeders en leeftijdsgenoten.

18 jaar en volwassenheid bereikt??? Denk je dit écht???

Als twintiger ben je afhankelijk van de wetten op de werkvloer of de onderwijsinstelling waar je je verder ontwikkelt. Eens dertig stel je reeds een grote zelfstandigheid vast, maar de invloeden van buitenaf zijn zeer groot. En op veertig spelen de invloeden van je jeugd een grote rol en de inzichten die je door de jaren heen zelf opdeed. Het zijn ingebakken overtuigingen geworden en plots ben je niet meer in staat om zelfstandig te denken en je je ernaar te gedragen.

Echte volwassenheid blijkt dus geen evidentie te zijn.

 

Diepe sporen

 

Wanneer je niet oppast, word je geleefd in plaats van te leven.

Zoals een droge spons vocht opneemt en één wordt met de opgenomen vloeistof, zo absorberen we onbewust alles rondom ons. We staan er niet bij stil hoe groot de impact is van onze omgeving. Navelstrengen horen doorgeknipt te worden bij onze geboorte. Hoeveel banden zijn er nog die vanuit noodzaak in stand gehouden worden, omdat men alleen niet verder kan? Dochters die niet zonder hun moeder kunnen? Zonen die het contact met moeder onderhouden alsof ze zonder haar niet kunnen ademen? Of moeders die niet kunnen loslaten … en van daaruit gaan ‘over beschermen’ …

Hoe kan deze persoon zelfstandig verder en zijn volwassenheid ten volle beleven? Als ouders draag je dus een enorme verantwoordelijkheid om je kinderen te leren leven.

Volwassenheid

 

 

 

 

 

Ervaar je zelf angst, verdriet of boosheid om je eigen jeugd, je pubertijd en je eerste onbehouwen stappen in de wereld van de harde realiteit, zit je met oude wonden; wonden die hun eigen leven gaan leiden?

 

 

 

 

 

 

 

Deze beletten je om je kinderen een objectieve kijk te geven. Alles is gekleurd vanuit jouw onverwerkte pijn uit het verleden. Je eigen angsten en onzekerheden worden dan als het ware geprojecteerd op het jonge leven, waarvoor jij zorgt hoort te dragen.

Mogelijk wil je je kinderen behoeden voor alles wat jij meemaakte, wat nooit de plaats heeft kunnen krijgen die het maar heeft en nog steeds de kop opsteekt. Ervaringen, waar je geen blijf mee weet …

 

Consequenties leren accepteren

 

Invloeden van buitenaf zijn onontkoombaar. Niemand leeft geïsoleerd en ze zijn echt nodig. Het is het pallet van de schilder, waar alle verf op uitgesmeerd wordt. De verf móet aanwezig zijn, anders kan de schilder niets mengen om een kunstwerk te creëren. Hij schildert zijn eigen creatie: géén kopie van iemand anders. Het leven is géén plagiaat! Je leeft je eigen leven, mét de waarden en de normen die je meekreeg op de achtergrond.

Het is maar door bewust naar ‘je bouwpakket’ te kijken, dat je in staat bent keuzes te maken. Wat doe je concreet met het aanbod, welke inzichten heb je verkregen, wat gebruik je en wat dient als achtergrondinformatie. Je hebt de vrijheid te kiezen. Echter aan elke keuze hangt een consequentie vast. Het getuigt van echt volwassenheid, wanneer je deze ten volle inschat en aanvaardt. Je kan onmogelijk komen klagen dat je ‘op de blaren moet zitten’, wanneer je een roekeloze beslissing genomen hebt. Wanneer je je verbrandt, weet je wat de gevolgen zijn!!!

Blijf je verwachten dat een ander steeds voor jou de kastanjes uit het vuur haalt wanneer jij blundert, ben je nog heel hele stap verwijderd van volwassenheid. Hoe vaak schuif je de hete aardappel door?

 

Je eigen verantwoordelijkheid nemen voor je daden, is een grote stap in de goede richting. Soms hoor ik mensen zuchtend vertellen dat ze ‘vier’ kinderen hebben, waar ze in werkelijkheid er maar drie hebben. Wanneer je als ouder niet op je partner kan rekenen, slaat bitterheid en teleurstelling toe. De ene verwacht volwassenheid van de andere, doch het blijkt een groot kind te zijn … Het evenwicht in de relatie is dan helemaal zoek.

 

Werk aan de winkel

 

Er van uit gaan dat de andere het wel zal doen, is geen eerlijke levenshouding. Volwassenheid is juist ‘de leerschool’ afsluiten en loskomen van afhankelijkheden, wat deze ook mogen zijn. Vanuit je eigen positief denken en je volle kracht je schouders zetten onder dat wat jij echt wilt. Het is evident dat er heel veel respect is voor de mensen rondom jou.

Er komt een moment in het leven dat je je “diploma” krijgt, dat je bekwaam geacht wordt om op eigen benen te staan en iets fantastisch van je leven te maken. De kaarten van het leven zijn uitgedeeld, het spel mag je ZELF spelen. Volwassenheid getuigt van inzicht, bekwaamheid, vaardigheid, zelfvertrouwen en een flinke dosis goede moed om er iets moois van te maken.

Iedere vogel zingt zoals hij gebekt is. Blijf trouw aan jezelf. Gooi weg wat onbruikbaar is, geen nodeloze ballast!!! Het ís bedoeld dat jij déze persoon bent. Kom uit je comfortzone en zing je helderste lied. Accepteer het héle pakket van de volwassenheid en je zal vreugde ervaren.

De nachtegaal is niet echt de mooiste vogel van het dierenrijk, maar zijn gezang is hemels mooi!

Volwassenheid

Via deze link kan je me contacteren.

1 2 3 5